राजविद्याराजगुह्ययोग

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: എന്നാൽ, കുറ്റം പറയാത്ത നിനക്ക് ഞാൻ ഈ പരമരഹസ്യമായ ജ്ഞാനത്തെ, വിജ്ഞാനത്തോടുകൂടി വിവരിക്കാം. ഇത് അറിഞ്ഞാൽ നീ അശുഭത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

श्रीभगवानुवाच |

ഇത് രാജവിദ്യയാണ്, രാജരഹസ്യമാണ്, ഉത്തമമായ പവിത്രമാണ്; പ്രത്യക്ഷമായി അറിയാവുന്നതും, ധർമ്മനിഷ്ഠമായതും, ചെയ്യാൻ വളരെ എളുപ്പമുള്ളതും, നാശമില്ലാത്തതുമാണ്.

राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् |

ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഈ ധർമ്മത്തിൽ (ആത്മജ്ഞാനത്തിൽ) ശ്രദ്ധയില്ലാത്ത മനുഷ്യർ എന്നെ പ്രാപിക്കാതെ, മരണമയമായ സംസാരമാർഗ്ഗത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു.

अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप |

അവ്യക്തരൂപിയായ എന്നാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും എന്നിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, എന്നാൽ ഞാൻ അവയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നില്ല!

मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना |

ജീവികൾ എന്നിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുമില്ല. എന്റെ ഈ ഐശ്വരമായ യോഗശക്തിയെ നോക്കൂ! ഞാൻ ഭൂതങ്ങളെ പോറ്റുന്നവനും അവയെ ഉത്ഭവിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്, എന്നാൽ എന്റെ ആത്മാവ് അവയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നില്ല.

न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् |

എങ്ങും സഞ്ചരിക്കുന്ന മഹത്തായ വായു എപ്പോഴും ആകാശത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുപോലെ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും എന്നിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു എന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക.

यथाकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् |

കൗന്തേയാ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും കല്പത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ എന്റെ പ്രകൃതിയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു. കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഞാൻ അവയെ വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् |

എന്റെ സ്വന്തം പ്രകൃതിയെ അധീനപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, പ്രകൃതിയുടെ സ്വാധീനം നിമിത്തം നിസ്സഹായരായ ഈ ജീവജാലങ്ങളെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः |

ധനഞ്ജയാ, ആ കർമ്മങ്ങൾ എന്നെ ബന്ധിക്കുന്നില്ല, കാരണം ഞാൻ ആ കർമ്മങ്ങളിൽ ഉദാസീനനായി, ആസക്തിയില്ലാത്തവനായി വർത്തിക്കുന്നു.

न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय |

എന്റെ അധ്യക്ഷതയിൽ പ്രകൃതി ചരാചരങ്ങളായ ഈ ലോകത്തെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഈ കാരണംകൊണ്ടാണ്, കൗന്തേയാ, ലോകം കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

मयाध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् |

എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും മഹേശ്വരനായ എന്റെ പരമമായ ഭാവത്തെ അറിയാതെ, മനുഷ്യശരീരം സ്വീകരിച്ച എന്നെ മൂഢന്മാർ അവഗണിക്കുന്നു.

अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् |

വ്യർത്ഥമായ ആശകളും, വ്യർത്ഥമായ കർമ്മങ്ങളും, വ്യർത്ഥമായ ജ്ഞാനവും ഉള്ളവരും, വിവേകമില്ലാത്തവരുമായ അവർ രാക്ഷസീയവും ആസുരീയവുമായ മോഹിപ്പിക്കുന്ന പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിക്കുന്നു.

मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः |

ഹേ പാർത്ഥാ, ദൈവിക പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിച്ച മഹാത്മാക്കൾ, എന്നെ ഭൂതങ്ങളുടെ അവ്യയമായ ആദിയായി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, അനന്യമനസ്സോടെ എന്നെ ഭജിക്കുന്നു.

महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः |

എന്നെ സദാ കീർത്തിച്ചുകൊണ്ടും, പ്രയത്നിച്ചുകൊണ്ടും, ദൃഢവ്രതരായവർ എന്നെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ടും, സദാ ഭക്തിയോടെ എന്നിൽ ചേർന്നവരായി എന്നെ ഉപാസിക്കുന്നു.

सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः |

മറ്റു ചിലർ ജ്ഞാനയജ്ഞത്താൽ, ഏകത്വഭാവത്തിൽ എന്നെ യജിച്ചുകൊണ്ട് ഉപാസിക്കുന്നു; വേറെ ചിലർ പലവിധത്തിൽ, വിശ്വതോമുഖനായ എന്നെ പൃഥക്ത്വഭാവത്തിലും ഉപാസിക്കുന്നു.

ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते |

ഞാൻ ക്രതുവാണ്, ഞാൻ യജ്ഞമാണ്, ഞാൻ സ്വധയാണ്, ഞാൻ ഔഷധമാണ്, ഞാൻ മന്ത്രമാണ്, ഞാൻ തന്നെ ആജ്യമാണ്, ഞാൻ അഗ്നിയാണ്, ഞാൻ ഹുതവുമാണ്.

अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाहमहमौषधम् |

ഈ ലോകത്തിൻ്റെ പിതാവും മാതാവും ധാതാവും പിതാമഹനും ഞാനാണ്. അറിയപ്പെടേണ്ടതും, പവിത്രമായ ഓംകാരവും, ഋഗ്വേദവും, സാമവേദവും, യജുർവേദവും ഞാനാണ്.

पिताहमस्य जगतो माता धाता पितामहः |

ഞാൻ ഗതിയാണ്, ഭർത്താവാണ്, പ്രഭുവാണ്, സാക്ഷിയാണ്, നിവാസമാണ്, ശരണമാണ്, സുഹൃത്താണ്, പ്രഭവമാണ്, പ്രളയമാണ്, സ്ഥാനമാണ്, നിധാനമാണ്, അവ്യയമായ ബീജവുമാണ്.

गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् |

ഹേ അർജ്ജുനാ, ഞാൻ ചൂട് നൽകുന്നു, ഞാൻ മഴയെ തടയുകയും വർഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ അമൃതവും മരണവും സത്തും അസത്തും ആകുന്നു.

तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च |

ത്രൈവിദ്യന്മാരും സോമപാനം ചെയ്ത് പാപമുക്തരായവരും യജ്ഞങ്ങളാൽ എന്നെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിക്കാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അവർ പുണ്യഫലമായി സുരേന്ദ്രലോകം പ്രാപിച്ച്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദിവ്യങ്ങളായ ദേവഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.

त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा

അവർ ആ വിശാലമായ സ്വർഗ്ഗലോകം അനുഭവിച്ചശേഷം, പുണ്യം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യലോകത്ത് പ്രവേശിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം, ത്രയീധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന കാമകാംക്ഷികളായവർ ജനനമരണ ചക്രത്തിൽ (ഗതാഗതം) അകപ്പെടുന്നു.

ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं

അനന്യഭാവത്തിൽ എന്നെ ചിന്തിച്ച് ഉപാസിക്കുന്ന നിത്യയുക്തരായ ജനങ്ങൾക്ക്, അവർക്ക് ഇല്ലാത്തത് ഞാൻ എത്തിച്ചുകൊടുക്കുകയും ഉള്ളത് ഞാൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते |

മറ്റ് ദേവതകളിൽ ഭക്തിയുള്ളവരും ശ്രദ്ധയോടെ അവരെ ആരാധിക്കുന്നവരും, കൗന്തേയ, അവരും എന്നെത്തന്നെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്, എങ്കിലും അത് അവിധിപൂർവ്വകമായ രീതിയിലാണ്.

येऽप्यन्यदेवता भक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः |

എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെയും ഭോക്താവും അധിപനും ഞാൻ തന്നെയാണ്; എന്നാൽ അവർ എന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അവർ അധഃപതിക്കുന്നു.

अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च |

ദേവതകളെ ആരാധിക്കുന്നവർ ദേവന്മാരെ പ്രാപിക്കുന്നു; പിതൃക്കളെ ആരാധിക്കുന്നവർ പിതൃക്കളെ പ്രാപിക്കുന്നു; ഭൂതങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നവർ ഭൂതങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നു; എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവർ എന്നെത്തന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.

यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः |

ഭക്തിയോടെ ഒരു ഇലയോ, പൂവോ, പഴമോ, വെള്ളമോ ആര് എനിക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നുവോ, ശുദ്ധഹൃദയനായ ആ മനുഷ്യൻ ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പിച്ച ആ കാഴ്ച ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.

पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति |

കൗന്തേയ, നീ എന്ത് ചെയ്യുന്നുവോ, എന്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നുവോ, എന്ത് ഹോമിക്കുന്നുവോ, എന്ത് ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, എന്ത് തപസ്സു ചെയ്യുന്നുവോ, അതെല്ലാം എനിക്ക് സമർപ്പിക്കുക.

यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् |

ഇങ്ങനെ ശുഭവും അശുഭവുമായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന കർമ്മബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് നീ മോചിതനാകും. സന്യാസയോഗത്താൽ മനസ്സുറച്ച്, മുക്തനായി നീ എന്നെ പ്രാപിക്കും.

शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः |

ഞാൻ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും സമനാണ്; എനിക്ക് വെറുക്കപ്പെട്ടവനോ പ്രിയപ്പെട്ടവനോ ആയി ആരുമില്ല. എന്നാൽ ഭക്തിയോടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവർ എന്നിൽ വസിക്കുന്നു, ഞാനും അവരിൽ വസിക്കുന്നു.

समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः |

ഏറ്റവും ദുരാചാരിയായ ഒരുവൻ പോലും അന്യഭാവമില്ലാതെ എന്നെ ആരാധിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവനെ സജ്ജനമായിത്തന്നെ കണക്കാക്കണം; കാരണം അവൻ ശരിയായ നിശ്ചയം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् |

അവൻ വേഗത്തിൽ ധർമ്മിഷ്ഠനായിത്തീരുന്നു; ശാശ്വതമായ സമാധാനം പ്രാപിക്കുന്നു. കൗന്തേയ, എന്റെ ഭക്തൻ ഒരിക്കലും നശിക്കുന്നില്ലെന്ന് നീ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുക.

क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति |

പാർത്ഥാ, പാപയോനികളിൽ ജനിച്ചവരായാലും, സ്ത്രീകളായാലും, വൈശ്യരായാലും, അതുപോലെ ശൂദ്രരായാലും, എന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് പരമമായ ഗതിയെ പ്രാപിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.

मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः |

പുണ്യവാന്മാരായ ബ്രാഹ്മണരെക്കുറിച്ചും ഭക്തരായ രാജർഷിമാരെക്കുറിച്ചും പിന്നെ പറയേണ്ടതുണ്ടോ? അനിത്യവും ദുഃഖപൂർണ്ണവുമായ ഈ ലോകത്തിൽ വന്ന് എന്നെ ഭജിക്കുക.

किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा |

നിൻ്റെ മനസ്സ് എന്നിൽ ഉറപ്പിക്കുക, എൻ്റെ ഭക്തനായിരിക്കുക, എനിക്കായി യജ്ഞം ചെയ്യുക, എന്നെ നമസ്കരിക്കുക. ഇപ്രകാരം ആത്മാവിനെ എന്നിൽ യോജിപ്പിച്ച്, എന്നെ പരമമായ ലക്ഷ്യമായി സ്വീകരിച്ചാൽ, നീ എന്നെത്തന്നെ പ്രാപിക്കും.

मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु |