मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः | स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम्
māṃ hi pārtha vyapāśritya ye.api syuḥ pāpayonayaḥ . striyo vaiśyāstathā śūdrāste.api yānti parāṃ gatim
പാർത്ഥാ, പാപയോനികളിൽ ജനിച്ചവരായാലും, സ്ത്രീകളായാലും, വൈശ്യരായാലും, അതുപോലെ ശൂദ്രരായാലും, എന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് പരമമായ ഗതിയെ പ്രാപിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.
For, O son of Prtha, even those who are born of sin-women, Vaisyas, as also Sudras [S.'s construction of this portion is: women, Vaisyas as also Sudras, and even others who are born of sin (i.e., those who are born low and are of vile deeds, viz Mlecchas, Pukkasas and others). M.S. also takes papa-yonayah (born of sin) as a separate phrase, and classifies women and others only as those darred from Vedic study, etc.-Tr.]-, even they reach the highest Goal by taking shelter under Me.
ചണ്ഡാലന്മാർ അല്ലെങ്കിൽ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർ പാപയോനികളിൽ ജനിച്ചവരാണ്. സ്ത്രീകളെയും ശൂദ്രരെയും വേദപഠനത്തിൽ നിന്ന് സാമൂഹിക നിയമങ്ങൾ വിലക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടെ ആവശ്യം ഭക്തിയാണ്. കുടുംബ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ സ്ഥാനമില്ല. ഗജേന്ദ്രൻ എന്ന ആന ഭക്തിയോടെ എന്നെ സ്മരിച്ച് എന്നെ പ്രാപിച്ചു. ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരും നികൃഷ്ടരുമായവർക്ക് പോലും വിശ്വാസവും ഭക്തിയുമുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ നാമം ജപിക്കുകയും എന്നെ എപ്പോഴും ഓർക്കുകയും ഭൗതികമായ ഒന്നിനെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ എന്നെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയും. പ്രഹ്ളാദൻ ഒരു അസുരനായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ഭക്തിയാൽ എന്നെ നരസിംഹാവതാരം എടുക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ജനനം ഒരു വിഷയമല്ല, ഭക്തിയാണ് എല്ലാം. ആത്മീയ ജീവിതത്തിൽ ജാതി, നിറം, മതം തുടങ്ങിയ ബാഹ്യമായ എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഭക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും ഈശ്വരനെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയും.
Chandalas or outcastes are of a sinful birth. Women and Sudras are darred by social rules from the study of the Vedas. What is wanted is devotion. There is no need for family traditions. The elephant Gajendra remembered Me with devotion and attained Me in spite of his being an animal. The lowest of the low and the vilest of the vile can attain Me if they have faith and devotion? if they sing and repeat My Name and if they think of Me always and think of no worldy object.Prahlada was a demon and yet by his devotion forced Me to incarnate as Narasimha. Birth is immaterial. Devotion is everything. The Gopis attained Me through their devotion. Kamsa and Ravana attained Me through fear. Sisupala reached Me through hatred. Narada? Dhruva? Akrura? Suka? Sanatkumara and others attined Me through their devotion. Nandan? a man of low caste but a great devotee of Lord Siva? had direct vision of the Lord in Chidambaram in South India. Raidas? a cobbler? was a great devotee. In the spiritual life or in the Adhyatmic sphere all the external distinctions of caste? colour and creed disappear altogether. Shabari? though a Bhilni (a tribe) by birth? was a great devotee of Lord Rama.Hindu scriptures are full of such instances. Hinduism does not restrict salvation to any one group or section of humanity. All can attain God if they have devotion.