यज्ज्ञात्वा न पुनर्मोहमेवं यास्यसि पाण्डव | येन भूतान्यशेषेण द्रक्ष्यस्यात्मन्यथो मयि (var अशेषाणि)
yajjñātvā na punarmohamevaṃ yāsyasi pāṇḍava . yena bhūtānyaśeṣāṇi drakṣyasyātmanyatho mayi
ఓ పాండవా! ఏ జ్ఞానమును తెలిసికొనిన పిదప నీవు మరల ఈ విధమైన మోహమును పొందవు, ఏ జ్ఞానముచేత సమస్త భూతములను నీ ఆత్మయందును, పిదప నాయందును చూచెదవో.
Knowing which, O Pandava (Arjuna), you will not come under delusion again in this way, and through which you will see all beings without exception in the Self and also in Me.
గురువుల నుండి పొందిన ఈ ఆత్మజ్ఞానాన్ని తెలుసుకున్న తర్వాత, నీవు మళ్ళీ ఎటువంటి భ్రమకు లోనుకావు. ఈ జ్ఞానం ద్వారా సృష్టికర్త నుండి ఒక గడ్డిపోచ వరకు అన్ని జీవులను నీ ఆత్మలోనూ, నాలోనూ ఏకత్వంగా దర్శిస్తావు.
That? the knowledge of the Self mentioned in the previous verse? that is to be learnt from the Brahmanishtha Guru through prostration? estioning and service. When you acire this knowledge you will not be again subject to confusion or error. You will behold that underlying basic unity. You will behold or directly cognise through internal experience or intuition that all beings from the Creator down to a blade of grass exist in your own Self and also in Me. (Cf.IX.15XVIII.20)