तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् | पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम्
tasmātpraṇamya praṇidhāya kāyaṃ prasādaye tvāmahamīśamīḍyam . piteva putrasya sakheva sakhyuḥ priyaḥ priyāyārhasi deva soḍhum
కాబట్టి, శరీరమును వంచి, నమస్కరించి, పూజింపదగిన ఈశ్వరుడవైన నిన్ను నేను ప్రసన్నం చేసుకుంటున్నాను. ఓ దేవా, తండ్రి కొడుకును, స్నేహితుడు స్నేహితుడిని, ప్రియుడు ప్రియురాలిని క్షమించినట్లు, నీవు నా తప్పులను క్షమించాలి.
Therefore, by bowing down and prostrating the body, I seek to propitate You who are God and are adorable. O Lord, You should [The elision of a (in arhasi of priyayarhasi) is a metrical licence.] forgive (my faults) as would a father (the faults) of a son, as a friend, of a friend, and as a lover of a beloved.
అర్జునుడు తన అజ్ఞానం వల్ల చేసిన తప్పులకు పశ్చాత్తాపపడుతూ, భగవంతుని క్షమాపణ కోరుతున్నాడు. తండ్రి కొడుకును, స్నేహితుడు స్నేహితుడిని, ప్రియుడు ప్రియురాలిని క్షమించినట్లు తన తప్పులను క్షమించమని వేడుకుంటున్నాడు.
O Lord? take me to Thy bosom as a mother does her child. Forgive me for all tht I have hitherto spoken or done. Forgive my faults. Please overlook my past mistakes. I have done this through ignorance. Now I have come to Thee in submission. I beg Your pardon now.