कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः | ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ||३२||
kālo 'smi loka-kṣhaya-kṛit pravṛiddho lokān samāhartum iha pravṛittaḥ ṛite 'pi tvāṁ na bhaviṣhyanti sarve ye 'vasthitāḥ pratyanīkeṣhu yodhāḥ
నేను లోకాలను నాశనం చేసే ప్రవృద్ధమైన కాలమును. ఇక్కడ ప్రజలందరినీ సంహరించడానికి ప్రవృత్తుడనై ఉన్నాను. నీవు లేకున్నా కూడా, ఎదురుగా ఉన్న సైన్యాలలో నిలిచి ఉన్న యోధులందరూ ఉండరు.
I am Time, the mighty destroyer of the world, here to annihilate all people. Even without your participation, all the warriors standing arrayed in the opposing armies shall cease to exist.
కృష్ణుడు తాను కాలమును, లోకములను నాశనం చేసేవాడనని వెల్లడిస్తున్నాడు. ఈ యుద్ధ ఫలితం ఇప్పటికే నిర్ణయించబడిందని, అర్జునుడు పాల్గొనకపోయినా శత్రువులు నశించడం ఖాయమని స్పష్టం చేస్తున్నాడు.
Krishna reveals himself as Kāla — Time itself, the ultimate destroyer. This verse, also quoted by Oppenheimer, carries a devastating message: the outcome is already decided. "Ṛite 'pi tvāṁ" — even without you. Arjuna's choice is not whether these warriors die, but whether he fulfills his role in the cosmic order.