अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् | देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि
antavattu phalaṃ teṣāṃ tadbhavatyalpamedhasām . devāndevayajo yānti madbhaktā yānti māmapi
அற்ப புத்தி கொண்டவர்களின் அந்தப் பலன் நிலையற்றது (முடிவுடையது). தேவர்களை வழிபடுபவர்கள் தேவர்களை அடைகிறார்கள். என் பக்தர்கள் என்னையே அடைகிறார்கள்.
That result of theirs who are of poor intellect is indeed limited. The worshippers of gods go to the gods. My devotees go to Me alone.
குறைந்த புத்தியும் அற்ப அறிவும் கொண்டவர்கள் சிறு தெய்வங்களை வழிபடுவதால் பெறும் பலன் சிறியது, அழிவுடையது மற்றும் தற்காலிகமானது. பிறப்பு-இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவதே நித்திய ஆனந்தத்தையும் நிலையான அமைதியையும் தரும்.
The exertion in the two kinds is the same and yet people do not attempt to worship the Supreme Being in order to attain the maximum benefits or the infinite reward (liberation or Moksha). The reward obtained by men of small understandng and petty intellect who worship the minor deities is small? perishable and temporary.Yajnas (Vedic rituals)? Homas (rituals in which oblations are offered into the sacred fire) and Tapas (penance) of various sorts can bestow only temporary rewards on the performer. Liberation from the wheel of transmigration alone will give everlasting bliss and eternal peace.Those who worship Indra and others are Sattvic devotees those who worship Yakshas and Rakshasas (demoniacal beings) are Rajasic devotees and those who worship the Bhutas and Pretas (discarnate spirits) are Tamasic devotees.The knowledge of those who worship the small deities is partial and incomplete. It cannot lead to liberation. (Cf.IX.25)