अक्षरब्रह्मयोग

அர்ஜுனன் உவாச: புருஷோத்தம! அந்த பிரம்மம் யாது? அத்யாத்மம் யாது? கர்மம் யாது? அதிபூதம் என்று எது சொல்லப்படுகிறது? அதிதெய்வம் என்று எது கூறப்படுகிறது?

अर्जुन उवाच |

மதுசூதனா! இந்த உடலில் அதியக்ஞம் என்பது எவ்வாறு, யார்? மேலும், மரண காலத்தில் மனதை ஒருமுகப்படுத்தியவர்களால் நீர் எவ்வாறு அறியப்படுவீர்?

अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन |

ஸ்ரீ பகவான் உவாச: அழிவற்றதே பரம பிரம்மம்; தனது இயல்பே அத்யாத்மம் என்று கூறப்படுகிறது. உயிரினங்களின் தோற்றத்திற்கும் வளர்ச்சிக்கும் காரணமான தியாகமே கர்மம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

श्रीभगवानुवाच |

அழிந்துபோகும் இயல்புடையதே அதிபூதம்; புருஷனே அதிதெய்வம். தேகத்தை உடையோரில் சிறந்தவனே! இந்த உடலில் அதியக்ஞமாக நான் ஒருவனே இருக்கிறேன்.

अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् |

மரண காலத்தில் என்னை மட்டுமே நினைத்துக்கொண்டு உடலைத் துறந்து எவன் செல்கிறானோ, அவன் எனது நிலையை அடைகிறான். இதில் சிறிதும் சந்தேகமில்லை.

अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् |

கௌந்தேயா! ஒருவன் எந்தெந்தப் பொருளை நினைத்துக்கொண்டு இறுதியில் உடலைத் துறக்கிறானோ, அவன் எப்போதும் அந்தப் பொருளின் எண்ணத்திலேயே ஆழ்ந்திருந்ததால், அதையே அடைகிறான்.

यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् |

ஆகவே, எல்லா காலங்களிலும் என்னை நினைத்துக்கொண்டு போரிடு. என்னிடம் மனதையும் புத்தியையும் அர்ப்பணித்த நீ, சந்தேகமின்றி என்னையே அடைவாய்.

तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च |

பார்த்தா! வேறு எதிலும் செல்லாத, அப்பியாச யோகத்தால் நிலைபெற்ற சித்தத்துடன், திவ்யமான பரம புருஷனை இடைவிடாது சிந்திப்பவன் அவரை அடைகிறான்.

अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना |

எவன் சர்வக்ஞனாய், அநாதியாய், அனைத்தையும் ஆள்பவனாய், அணுவைவிட நுண்ணியனாய், அனைத்தையும் தாங்குபவனாய், சிந்திக்க முடியாத உருவமுடையவனாய், சூரியனைப் போல் பிரகாசிப்பவனாய், இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவனாய் இருப்பவனைத் தியானிக்கிறானோ (அவன் பரம புருஷனை அடைகிறான்).

कविं पुराणमनुशासितार-

மரண காலத்தில், அசைக்க முடியாத மனதுடன், பக்தியுடன் கூடி, யோக பலத்தால் புருவங்களுக்கு இடையில் பிராணனை நன்கு நிலைநிறுத்தி, அவன் அந்த ஒளிமயமான பரம புருஷனை அடைகிறான்.

प्रयाणकाले मनसाऽचलेन

வேதங்களை அறிந்தவர்கள் எந்த அழிவற்ற நிலையைச் சொல்கிறார்களோ, பற்றற்ற யதிகள் எதை அடைகிறார்களோ, எதை விரும்பி பிரம்மச்சரியத்தை அனுசரிக்கிறார்களோ, அந்த நிலையை உனக்குச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

यदक्षरं वेदविदो वदन्ति

அனைத்து இந்திரிய வாயில்களையும் அடக்கி, மனதை இதயத்தில் நிலைநிறுத்தி, தனது பிராணனை உச்சந்தலையில் நிறுத்தி, யோக தாரணையில் நிலைபெற்றவன்;

सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च |

ஓம் என்ற ஓரெழுத்து பிரம்மத்தை உச்சரித்து, என்னை நினைத்தவாறே உடலைத் துறந்து எவன் செல்கிறானோ, அவன் பரம கதியை அடைகிறான்.

ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् |

பார்த்தா! வேறு எதிலும் மனம் செல்லாமல், எப்போதும், இடைவிடாமல் என்னை நினைக்கும் அந்த நித்யயுக்தனான யோகிக்கு நான் எளிதில் அடையக்கூடியவன்.

अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः |

என்னை அடைந்த பிறகு, மிக உயர்ந்த பூரணத்துவத்தை அடைந்த அந்த மகாத்மாக்கள், துக்கங்களின் இருப்பிடமும் நிலையற்றதுமான மறுபிறவியை அடைவதில்லை.

मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् |

அர்ஜுனா! பிரம்மலோகம் வரை உள்ள அனைத்து உலகங்களும் மீண்டும் பிறவிக்குரியவை. ஆனால், குந்தி மகனே, என்னை அடைந்த பிறகு மறுபிறவி இல்லை.

आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन |

ஆயிரம் யுகங்கள் கொண்ட பிரம்மாவின் ஒரு பகல் பொழுதையும், ஆயிரம் யுகங்கள் கொண்ட அவரது இரவுப் பொழுதையும் எவர்கள் அறிகிறார்களோ, அவர்களே காலத்தின் உண்மையான தன்மையை அறிந்தவர்கள்.

सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद् ब्रह्मणो विदुः |

பிரம்மாவின் பகல் வரும்போது, அனைத்து வெளிப்பட்ட பொருட்களும் அவ்யக்தத்திலிருந்து (வெளிப்படாத நிலையிலிருந்து) தோன்றுகின்றன. இரவு வரும்போது, அவை மீண்டும் அவ்யக்தம் என்றே அழைக்கப்படும் அதிலேயே லயமாகின்றன.

अव्यक्ताद् व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे |

பார்த்தா! அந்த ஜீவராசிகளின் கூட்டம், மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி, இரவு வரும்போது தன்னியல்பாகவே மறைந்துவிடுகிறது. பகல் வரும்போது மீண்டும் தோன்றுகிறது.

भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते |

ஆனால், அந்த வெளிப்படாத பிரகிருதிக்கு அப்பால், வேறொரு நித்தியமான, வெளிப்படாத பரம்பொருள் உள்ளது. அனைத்து ஜீவராசிகளும் அழிந்தாலும், அது அழிவதில்லை.

परस्तस्मात्तु भावोऽन्योऽव्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः |

அவ்யக்தன், அக்ஷரன் என்று கூறப்படுபவன் எவனோ, அவனைப் பரம கதி என்று கூறுகிறார்கள். எதை அடைந்தால் மீண்டும் திரும்புவதில்லையோ, அதுவே என்னுடைய பரம தாமம்.

अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् |

ஓ பிருதையின் மைந்தனே, எவனிடத்தில் எல்லா உயிர்களும் அடங்கியுள்ளனவோ, எவனால் இவையனைத்தும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளதோ, அந்தப் பரம புருஷன், அசைக்க முடியாத ஏகாக்ர பக்தியால் அடையப்படக்கூடியவன்.

पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया |

ஓ பரத குலச் சிறந்தவனே, யோகிகள் எந்தக் காலத்தில் உடலைத் துறந்து மீண்டும் பிறவா நிலையை அடைகிறார்களோ, மற்றும் எந்தக் காலத்தில் உடலைத் துறந்து மீண்டும் பிறக்கும் நிலையை அடைகிறார்களோ, அந்தக் காலத்தைப் பற்றி நான் உனக்குச் சொல்லப் போகிறேன்.

यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः |

அக்னி, ஜோதி, பகல், சுக்ல பக்ஷம் (வளர்பிறை), உத்தராயணத்தின் ஆறு மாதங்கள் – இந்த வழியில் புறப்பட்டுச் செல்லும் பிரம்ம ஞானிகள் பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள்.

अग्निर्जोतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् |

புகை, இரவு, அத்துடன் கிருஷ்ண பக்ஷம் (தேய்பிறை) மற்றும் தக்ஷிணாயணத்தின் ஆறு மாதங்கள் – இந்த வழியில் செல்லும் யோகி சந்திர ஒளியை அடைந்து மீண்டும் திரும்புகிறான்.

धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम् |

உலகின் இந்த சுக்ல (ஒளிமயமான) மற்றும் கிருஷ்ண (இருண்ட) ஆகிய இரண்டு வழிகள் நிலையானவை என்று கருதப்படுகின்றன. ஒன்றினால் ஒருவன் மீண்டும் பிறவா நிலையை அடைகிறான்; மற்றொன்றினால் அவன் மீண்டும் திரும்புகிறான்.

शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते |

ஓ பிருதையின் மைந்தனே, இந்த இரண்டு வழிகளையும் அறிந்த எந்த யோகியும் மயங்குவதில்லை. ஆகையால், ஓ அர்ஜுனா, எல்லா காலங்களிலும் யோகத்தில் நிலைத்திரு.

नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन |

வேதங்களிலும், யாகங்களிலும், தவங்களிலும், தானங்களிலும் எந்தப் புண்ணிய பலன் கூறப்பட்டுள்ளதோ, அதையெல்லாம் இந்த ஞானத்தை அறிந்த யோகி கடந்து, ஆதியான பரம நிலையை அடைகிறான்.

वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव