पुरुषोत्तमयोग

ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: வேர்கள் மேலே நோக்கியும், கிளைகள் கீழே நோக்கியும் உள்ளதும், வேதங்கள் இலைகளாகக் கொண்டதுமான அஸ்வத்த மரம் அழியாதது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். அதை எவன் அறிகிறானோ, அவன் வேதங்களை அறிந்தவன்.

श्रीभगवानुवाच |

அந்த மரத்தின் கிளைகள் கீழும் மேலும் பரவி, குணங்களால் வளர்க்கப்பட்டு, விஷயங்களே அதன் தளிர்களாக உள்ளன. மேலும், மனித உலகில் கர்மாக்களால் பிணைக்கப்பட்ட வேர்கள் கீழாக நீண்டு பரவியுள்ளன.

अधश्चोर्ध्वं प्रसृतास्तस्य शाखा

இதன் உருவம் இங்கு அவ்வாறு காணப்படுவதில்லை; அதன் முடிவும் இல்லை, ஆரம்பமும் இல்லை, நிலைப்பும் இல்லை. ஆழமாக வேரூன்றிய இந்த அஸ்வத்த மரத்தை, உறுதியான பற்றற்ற வாளால் வெட்டி,

न रूपमस्येह तथोपलभ्यते

அதன்பின், எதை அடைந்தவர்கள் மீண்டும் திரும்புவதில்லையோ, அந்த நிலையைத் தேட வேண்டும். எந்த ஆதி புருஷனிடமிருந்து இந்த பழமையான தோற்றம் வெளிப்பட்டதோ, அந்த ஆதி புருஷனையே நான் சரணடைகிறேன்.

ततः पदं तत्परिमार्गितव्यं

அகங்காரமும் மயக்கமும் அற்றவர்கள், பற்றின் தீமையை வென்றவர்கள், ஆத்ம ஞானத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், ஆசைகள் முற்றிலுமாக நீங்கியவர்கள், சுகம் மற்றும் துக்கம் என அறியப்படும் இருமைகளில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டவர்கள், மயக்கமற்றவர்கள் அந்த அழிவற்ற நிலையை அடைகிறார்கள்.

निर्मानमोहा जितसङ्गदोषा

சூரியனும், சந்திரனும், நெருப்பும் அதை பிரகாசப்படுத்துவதில்லை. எதை அடைந்தவர்கள் மீண்டும் திரும்புவதில்லையோ, அதுவே என்னுடைய மேலான இருப்பிடம்.

न तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न पावकः |

ஜீவ உலகில் ஜீவனாக ஆகி, நிலையான என்னுடைய அம்சமே, பிரகிருதியில் நிலைத்திருக்கும் மனதை ஆறாவதாகக் கொண்ட இந்திரியங்களை (புலன்களை) ஈர்க்கிறது.

ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः |

ஈஸ்வரன் (ஜீவன்) ஒரு உடலை அடையும்போதும், அதைவிட்டு நீங்கும்போதும், காற்று நறுமணங்களை அவற்றின் இருப்பிடங்களில் இருந்து எடுத்துச் செல்வது போல, இவைகளை (மனதையும் புலன்களையும்) எடுத்துக்கொண்டு செல்கிறது.

शरीरं यदवाप्नोति यच्चाप्युत्क्रामतीश्वरः |

இந்த ஜீவன் செவி, கண், ஸ்பரிச உறுப்பு, சுவை உறுப்பு, நாற்ற உறுப்பு மற்றும் மனம் ஆகியவற்றின் அதிஷ்டானமாக இருந்து விஷயங்களை அனுபவிக்கிறது.

श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणमेव च |

வெளியேறும்போதோ, தங்கியிருக்கும்போதோ, அனுபவிக்கும்போதோ, குணங்களுடன் கூடியதாக இருக்கும்போதோ (ஆத்மாவை) மயங்கியவர்கள் பார்ப்பதில்லை. ஞானக் கண்களை உடையவர்கள் பார்க்கிறார்கள்.

उत्क्रामन्तं स्थितं वापि भुञ्जानं वा गुणान्वितम् |

முயலும் யோகிகள் இவரைத் தங்களுக்குள்ளே நிலைபெற்றவராகக் காண்கிறார்கள். முயன்றாலும், மனம் பக்குவப்படாதவர்கள், அறிவில்லாதவர்கள் இவரைப் பார்ப்பதில்லை.

यतन्तो योगिनश्चैनं पश्यन्त्यात्मन्यवस्थितम् |

சூரியனில் உள்ள எந்த ஒளி உலகனைத்தையும் ஒளிரச் செய்கிறதோ, சந்திரனில் உள்ளதும், அக்னியில் உள்ளதும் எதுவோ, அந்த ஒளி என்னுடையது என்று அறிவாயாக.

यदादित्यगतं तेजो जगद्भासयतेऽखिलम् |

நான் பூமியில் புகுந்து, எனது ஓஜஸ்ஸால் (சக்தியால்) உயிர்களைத் தாங்குகிறேன். மேலும், ரசமயமான சோமனாக (சந்திரனாக) ஆகி, எல்லா மூலிகைகளையும் நான் வளர்க்கிறேன்.

गामाविश्य च भूतानि धारयाम्यहमोजसा |

நான் வைஸ்வாநரனாக ஆகி, உயிரினங்களின் உடலை அடைந்து, பிராண-அபான வாயுக்களுடன் கூடி, நான்கு வகையான உணவை ஜீரணிக்கிறேன்.

अहं वैश्वानरो भूत्वा प्राणिनां देहमाश्रितः |

நான் எல்லா உயிர்களின் இதயத்திலும் வீற்றிருக்கிறேன். என்னிடமிருந்தே நினைவு, ஞானம், மறதி ஆகியன வருகின்றன. எல்லா வேதங்களாலும் அறியப்பட வேண்டியவன் நானே. வேதாந்தத்தை இயற்றியவனும், வேதங்களை அறிந்தவனும் நானே.

सर्वस्य चाहं हृदि सन्निविष्टो

உலகில் க்ஷரன் (அழியும் தன்மை உடையவன்) மற்றும் அக்ஷரன் (அழியாத தன்மை உடையவன்) என இரண்டு புருஷர்கள் உள்ளனர். க்ஷரன் என்பவன் எல்லா உயிர்களும்; மாயையாக நிலைபெற்றவன் அக்ஷரன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.

द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च |

ஆனால், உத்தம புருஷன் வேறு ஒருவன் இருக்கிறான்; அவன் பரமாத்மா என்று சொல்லப்படுகிறான். அவன் மூன்று உலகங்களிலும் புகுந்து, அவற்றை நிலைநிறுத்தி, அழியாத ஈஸ்வரனாக இருக்கிறான்.

उत्तमः पुरुषस्त्वन्यः परमात्मेत्युधाहृतः |

நான் க்ஷரனையும் கடந்தவன், அக்ஷரனை விடவும் உத்தமன். ஆதலால், உலகில் மற்றும் வேதங்களில் நான் புருஷோத்தமன் என்று பிரசித்தி பெற்றவன்.

यस्मात्क्षरमतीतोऽहमक्षरादपि चोत्तमः |

பாரதா, எவன் என்னைப் புருஷோத்தமன் என்று மயக்கமில்லாமல் அறிகிறானோ, அவன் சர்வக்ஞனாகி, எல்லா வகையிலும் என்னை வழிபடுகிறான்.

यो मामेवमसम्मूढो जानाति पुरुषोत्तमम् |

அனகனே (பாவமற்றவனே), இந்த மிகவும் இரகசியமான சாஸ்திரம் என்னால் உரைக்கப்பட்டது. பாரத குலத்தோனே, இதை உணர்ந்தவன் ஞானியாவான், மேலும் தன் கடமைகளை நிறைவேற்றியவனும் ஆவான்.

इति गुह्यतमं शास्त्रमिदमुक्तं मयानघ |