பகவத்கீதை 3.34

ஒவ்வொரு புலனும் இன்பமான பொருளின் மீது விருப்பத்தையும், விரும்பத்தகாத பொருளின் மீது வெறுப்பையும் கொண்டுள்ளது. விருப்பம் மற்றும் வெறுப்பு ஆகிய இந்த இரண்டு நீரோட்டங்களையும் ஒருவன் கட்டுப்படுத்த முடிந்தால், அவன் இவற்றின் ஆளுகைக்கு உட்பட மாட்டான். இங்குதான் தனிப்பட்ட முயற்சிக்கு அல்லது புருஷார்த்தத்திற்கு வாய்ப்பு உள்ளது. ஒருவனின் ஸம்ஸ்காரங்களின் (முந்தைய நல்வினை, தீவினைகளின் மறைந்திருக்கும் பதிவுகள்) மொத்தத் தொகுப்பைக் கொண்ட இயற்கை, விருப்பம் மற்றும் வெறுப்பு ஆகிய இரு நீரோட்டங்கள் மூலம் ஒரு மனிதனை அதன் போக்கில் இழுக்கிறது. இந்த இரண்டு நீரோட்டங்களையும் ஒருவன் கட்டுப்படுத்த முடிந்தால், விவேகம் மற்றும் விச்சாரம் (சரியான விசாரணை) மூலம் விருப்பம் மற்றும் வெறுப்பின் பிடியிலிருந்து அவன் உயர்ந்தால், அவன் இயற்கையை வென்று அழியாமையையும் நித்திய ஆனந்தத்தையும் அடைய முடியும். அவன் இனி தனது ஸ்வபாவத்திற்கு ஆட்பட மாட்டான். புலன்களின் விஷயங்களில் உள்ள பற்று மற்றும் வெறுப்பிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ள ஒருவன் எப்போதும் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

Each sense has got attraction for a pleasant object and aversion for a disagreeable object. If one can control these two currents? viz.? attachment and aversion? he will not come under the sway of these two currents. Here lies the scope for personal exertion or Purushartha. Nature which contains the sum total of ones Samskaras or the latent selfproductive impressions of the past actions of merit and demerit draws a man to its course through the two currents? attachment and aversion. If one can control these two currents? if he can rise above the sway of love and hate through discrimination and Vichara or right eniry? he can coner Nature and attain immortality and eternal bliss. He willl no longer be subject to his own nature now. One should always exert to free himself from attachment and aversion to the objects of the senses.