सदृशं चेष्टते स्वस्याः प्रकृतेर्ज्ञानवानपि | प्रकृतिं यान्ति भूतानि निग्रहः किं करिष्यति
sadṛśaṃ ceṣṭate svasyāḥ prakṛterjñānavānapi . prakṛtiṃ yānti bhūtāni nigrahaḥ kiṃ kariṣyati
ஞானவான் கூட தன் ஸ்வபாவத்திற்கு ஏற்பவே செயல்படுகிறான். உயிர்கள் இயற்கையைப் பின்பற்றுகின்றன. அடக்கம் என்ன செய்யும்?
Even a man of wisdom behaves according to his own nature. Being follow (their) nature. What can restraint do?
இந்த ஸ்லோகத்தைப் படிப்பவர் மனிதனின் தனிப்பட்ட முயற்சிக்கு இடமில்லை என்று முடிவுக்கு வரலாம். ஆனால் அது அப்படியல்ல. அடுத்த ஸ்லோகத்தைப் படியுங்கள். ராக-த்வேஷங்களின் (விருப்பம் மற்றும் வெறுப்பு) பிடியிலிருந்து ஒருவன் உயர்ந்தால், இயற்கையை வெல்ல முடியும் என்பதை அது தெளிவாகக் காட்டுகிறது. உணர்ச்சிவசப்பட்ட மற்றும் அறியாத மனிதன் மட்டுமே தனது இயல்பான நாட்டங்களுக்கும், தனது கீழ்மையான ஸ்வபாவத்திற்கும் ஆளாகிறான். அவனால் புலன்களையும், விருப்பம் மற்றும் வெறுப்பு என்ற இரு நீரோட்டங்களையும் கட்டுப்படுத்த முடியாது. நான்கு சாதனங்களுடன் கூடிய, தொடர்ந்து தியானம் செய்யும் சத்தியத்தை நாடுபவன் இயற்கையை எளிதில் கட்டுப்படுத்த முடியும்.
He who reads this verse will come to the conclusion that there is no scope for mans personal exertion. It is not so. Read the following verse. It clearly indicates that man can coner Nature if he rises above the sway of RagaDvesha (love and hatred).The passionate and ignorant man only comes under the sway of his natural propensities? and his lower nature. He cannot have any restraint over the senses and the two currents of likes and dislikes. The seeker after Truth who is endowed with the four means? and who is constantly practising meditation can easily control Nature. (Cf.II.60V.14XVIII.59).