यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः | आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते
yastvātmaratireva syādātmatṛptaśca mānavaḥ . ātmanyeva ca santuṣṭastasya kāryaṃ na vidyate
எவன் ஆத்மாவில் மட்டுமே இன்பம் கண்டு, ஆத்மாவிலேயே திருப்தியடைந்து, ஆத்மாவிலேயே மனநிறைவு கொள்கிறானோ, அத்தகைய மனிதனுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமை எதுவும் இல்லை.
But that man who rejoices only in theSelf and is satisfied with the Self, and is contented only in the Self-for him there is no duty to perform.
ஞானி தன் மகிழ்ச்சிக்காக வெளிப் பொருட்களைச் சார்ந்து இருப்பதில்லை. அவன் ஆத்மாவிலேயே முழு திருப்தி அடைகிறான். தன் ஆனந்தத்தையும் மனநிறைவையும் தன் ஆத்மாவிற்குள்ளேயே காண்கிறான். ஆத்ம ஞானம் பெற்ற அத்தகைய ஞானிக்குச் செய்ய வேண்டிய செயல் எதுவும் இல்லை. அவன் ஏற்கனவே அனைத்துச் செயல்களையும் செய்து முடித்துவிட்டான், அனைத்து ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்துவிட்டான்.
The sage does not depend on external objects for his happiness. He is ite satisfied with the Self. He finds his joy? bliss and contentment within his own Self. For such a sage who has knowledge of the Self? there is nothing to do. He has already done all actions. He has satisfied all his desires. He has complete satisfaction. (Cf.II.55).