नैव तस्य कृतेनार्थो नाकृतेनेह कश्चन | न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रयः
naiva tasya kṛtenārtho nākṛteneha kaścana . na cāsya sarvabhūteṣu kaścidarthavyapāśrayaḥ
அவனுக்குச் செயல் செய்வதாலோ அல்லது செய்யாததாலோ இவ்வுலகில் எந்தப் பயனும் இல்லை. மேலும், எந்த ஒரு நோக்கத்திற்காகவும் அவன் எந்த உயிரையும் சார்ந்திருக்கத் தேவையில்லை.
For him there is no concern here at all with performing action; nor any (concern) with nonperformance. Moreover, for him there is no dependence on any object to serve any purpose.
ஆத்மாவில் இன்பம் காணும் ஞானிக்கு எந்தச் செயலையும் செய்வதால் எந்தப் பலனும் இல்லை. அவனுக்குச் செயலால் எந்தப் பயனும் இல்லை. செயலற்ற தன்மையால் எந்தத் தீங்கும் (பிரத்யவாய தோஷம்) அவனைத் தீண்டாது. செயலற்ற தன்மையால் அவன் எதையும் இழப்பதில்லை. எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளைப் பெறுவதற்காகவும் அவன் யாரையும் சார்ந்திருக்கத் தேவையில்லை.
The sage who is thus rejoicing in the Self does not gain anything by doing any action. For him really no purpose is served by an action. No evil (Pratyavaya Dosha) can touch him from inaction. He does not lose anything from inaction. He need not depend upon anybody to gain a particular object. He need not exert himself to get the favour of anybody.