← മുമ്പത്തെഅടുത്തത് →

ഭഗവദ്ഗീത 2.13

ഇംഗ്ലീഷ്

സംസ്കൃതം

ഹിന്ദി

സംസ്കൃതം

देहिनोऽस्मिन्यथा देहे कौमारं यौवनं जरा | तथा देहान्तरप्राप्तिर्धीरस्तत्र न मुह्यति ||१३||

ലിപ്യന്തരണം

dehino 'smin yathā dehe kaumāraṁ yauvanaṁ jarā tathā dehāntara-prāptir dhīras tatra na muhyati

മലയാളം

ശരീരത്തെ ധരിക്കുന്ന ആത്മാവിന് ഈ ശരീരത്തിൽ ബാല്യം, യൗവനം, വാർദ്ധക്യം എന്നിവ എങ്ങനെയാണോ ഉണ്ടാകുന്നത്, അതുപോലെ മറ്റൊരു ശരീരം പ്രാപിക്കുന്നു. ധീരനായവൻ ഇതിൽ മോഹിക്കുന്നില്ല.

English

Just as the embodied soul continuously passes from childhood to youth to old age, similarly at death the soul passes into another body. The wise are not deluded by this.

വിശദീകരണം — മലയാളം

ശ്രീകൃഷ്ണൻ ആത്മാവിൻ്റെ ശരീരമാറ്റത്തെ ലളിതമായ ഉദാഹരണത്തിലൂടെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ശരീരം ബാല്യം, യൗവനം, വാർദ്ധക്യം എന്നിങ്ങനെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, മരണശേഷം ആത്മാവ് ഒരു ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിക്കുന്നു. ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്ന ധീരന്മാർക്ക് മരണത്തെക്കുറിച്ച് ദുഃഖമുണ്ടാകില്ല.

വിശദീകരണം — English

Krishna uses a simple analogy everyone can understand: you've already "died" many times — the child you were is gone, the teenager is gone. Each stage felt like you, yet the body changed completely. Death is just one more such transition. The word "dhīraḥ" (the steady-minded) suggests this understanding brings calm, not grief.

സംസ്കൃതം
മലയാളം
English

देहिनः (ദേഹിനഃ)

ദേഹിയെ (ശരീരത്തെ ധരിക്കുന്ന ആത്മാവിനെ)

of the embodied

अस्मिन् (അസ്മിൻ)

ഈ

in this

यथा (യഥാ)

എങ്ങനെയാണോ

देहे (ദേഹേ)

ശരീരത്തിൽ

in the body

कौमारम् (കൗമാരം)

ബാല്യം

childhood

यौवनम् (യൗവനം)

യൗവനം

youth

जरा (ജരാ)

വാർദ്ധക്യം

old age

तथा (തഥാ)

അതുപോലെ

similarly

देहान्तरप्राप्तिः (ദേഹാന്തരപ്രാപ്തിഃ)

മറ്റൊരു ശരീരം പ്രാപിക്കൽ

another body

धीरः (ധീരः)

ധീരൻ, വിവേകമുള്ളവൻ

attainment

तत्र (തത്ര)

അതിൽ

the wise

न (ന)

ഇല്ല

thereupon

मुह्यति (മുഹ്യതി)

മോഹിക്കുന്നു, വ്യാമോഹിക്കുന്നു

not

പര്യവേക്ഷണംഎല്ലാ അധ്യായങ്ങളും ഹനുമാൻ ചാലീസ പവിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പവിത്ര പ്രാർത്ഥനകൾ ലേഖനങ്ങൾ

അധ്യായം 2 ൽ നിന്ന് കൂടുതൽ

എല്ലാ ശ്ലോകങ്ങളും കാണുക →

2.1സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: ദയയാൽ ആവിഷ്ടനായി, കണ്ണുകൾ കണ്ണീരാൽ നിറഞ്ഞ് കലങ്ങി, ദുഃഖിതനായിരുന്ന അർജ്ജുനനോട് മധുസൂദനൻ ഈ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു.2.2ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: അർജ്ജുനാ, ഈ വിഷമഘട്ടത്തിൽ, ആര്യന്മാർക്ക് യോജിക്കാത്തതും സ്വർഗ്ഗം നൽകാത്തതും അപകീർത്തികരവുമായ ഈ മോഹം നിനക്കെവിടെ നിന്ന് വന്നു?2.3പാർത്ഥാ, നീ ക്ലൈബ്യത്തിന് (പേടിത്തൊണ്ടത്തത്തിന്) വശംവദനാകരുത്. ഇത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല. ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഈ നിസ്സാരമായ ഹൃദയദൗർബല്യം ഉപേക്ഷിച്ച് എഴുന്നേൽക്കൂ.2.4അർജ്ജുനൻ പറഞ്ഞു: മധുസൂദനാ, അരിസൂദനാ, പൂജാർഹരായ ഭീഷ്മരെയും ദ്രോണരെയും ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളാൽ എതിർത്ത് പോരാടുക?2.5മഹാനുഭാവരായ ഗുരുക്കന്മാരെ വധിക്കാതെ ഈ ലോകത്ത് ഭിക്ഷയെടുത്ത് ജീവിക്കുന്നതാണ് ശ്രേയസ്കരം. എന്നാൽ, ഗുരുക്കന്മാരെ വധിച്ച് ഇവിടെ അനുഭവിക്കുന്ന ഭോഗങ്ങൾ രക്തത്തിൽ കുതിർന്നതായിരിക്കും.2.6ഞങ്ങൾക്ക് ഏതാണ് ശ്രേയസ്കരമെന്ന് അറിയുന്നില്ല; ഞങ്ങൾ ജയിക്കുമോ അതോ അവർ ഞങ്ങളെ ജയിക്കുമോ എന്നും. ആരെ വധിച്ചിട്ട് ജീവിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലയോ, ആ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ തന്നെയാണ് മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നത്.2.7കാർപ്പണ്യദോഷത്താൽ എൻ്റെ സ്വഭാവം ദുർബലമായിരിക്കുന്നു. ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് എൻ്റെ മനസ്സ് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്. എനിക്ക് ഏതാണ് ശ്രേയസ്കരമെന്ന് നിശ്ചയിച്ച് പറഞ്ഞുതരിക. ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യനാണ്, അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ച എന്നെ ഉപദേശിക്കൂ.2.8ഈ ഭൂമിയിൽ ശത്രുക്കളില്ലാത്ത സമ്പൽസമൃദ്ധമായ രാജ്യം നേടിയാലും, ദേവന്മാരുടെ ആധിപത്യം ലഭിച്ചാലും, എൻ്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ വറ്റിച്ചുകളയുന്ന ഈ ദുഃഖത്തെ അകറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നിനെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.2.9സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്ന ഗുഡാകേശനായ അർജ്ജുനൻ ഹൃഷീകേശനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ട്, "ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യില്ല" എന്ന് ഗോവിന്ദനോട് പറഞ്ഞ് നിശ്ശബ്ദനായി.2.10സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: ഭാരതാ, ഇരു സൈന്യങ്ങൾക്കുമിടയിൽ വിഷാദിച്ചിരുന്ന അർജ്ജുനനോട്, ഹൃഷീകേശൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.