न हि प्रपश्यामि ममापनुद्याद् यच्छोकमुच्छोषणमिन्द्रियाणाम् | अवाप्य भूमावसपत्नमृद्धं राज्यं सुराणामपि चाधिपत्यम्
na hi prapaśyāmi mamāpanudyād yacchokamucchoṣaṇamindriyāṇām . avāpya bhūmāvasapatnamṛddhaṃ rājyaṃ surāṇāmapi cādhipatyam
ഈ ഭൂമിയിൽ ശത്രുക്കളില്ലാത്ത സമ്പൽസമൃദ്ധമായ രാജ്യം നേടിയാലും, ദേവന്മാരുടെ ആധിപത്യം ലഭിച്ചാലും, എൻ്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ വറ്റിച്ചുകളയുന്ന ഈ ദുഃഖത്തെ അകറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നിനെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
Because, I do not see that which can, even after aciring on this earth a prosperous kingdom free from enemies and even sovereignty over the gods, remove my sorrow (which is) blasting the senses.
അർജ്ജുനൻ തൻ്റെ ദുഃഖത്തിൻ്റെ ആഴം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഭൗതികമായ ഒരു നേട്ടങ്ങൾക്കും, അത് ഭൂമിയിലെ രാജ്യമോ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ആധിപത്യമോ ആകട്ടെ, തൻ്റെ മനസ്സിനെ കാർന്നുതിന്നുന്ന ഈ ദുഃഖത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവൻ പറയുന്നു.
. I do not clearly see what would drive out my grief, the scorcher of my sense-organs, even after achieving, a prosperous and unrivalled kingship in this earth and also the overlordship of the gods [in the heaven].