गुरूनहत्वा हि महानुभावान् श्रेयो भोक्तुं भैक्ष्यमपीह लोके | हत्वार्थकामांस्तु गुरूनिहैव भुञ्जीय भोगान् रुधिरप्रदिग्धान्
gurūnahatvā hi mahānubhāvān śreyo bhoktuṃ bhaikṣyamapīha loke . hatvārthakāmāṃstu gurūnihaiva bhuñjīya bhogān rudhirapradigdhān
മഹാനുഭാവരായ ഗുരുക്കന്മാരെ വധിക്കാതെ ഈ ലോകത്ത് ഭിക്ഷയെടുത്ത് ജീവിക്കുന്നതാണ് ശ്രേയസ്കരം. എന്നാൽ, ഗുരുക്കന്മാരെ വധിച്ച് ഇവിടെ അനുഭവിക്കുന്ന ഭോഗങ്ങൾ രക്തത്തിൽ കുതിർന്നതായിരിക്കും.
Rather than killing the noble-minded elders, it is better in this world to live even on alms. But by killing the elders we shall only be enjoying here the pleasures of wealth and desireable things drenched in blood.
അർജ്ജുനൻ തൻ്റെ ധർമ്മസങ്കടം തുടരുന്നു. ഗുരുക്കന്മാരെ കൊന്ന് നേടുന്ന രാജ്യവും സുഖങ്ങളും രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന പാപമായിരിക്കും എന്നാണ് അവൻ്റെ ഭയം. ഭിക്ഷയെടുത്ത് ജീവിക്കുന്നതാണ് അതിലും നല്ലതെന്ന് അവൻ കരുതുന്നു.
. It is good indeed even to go about begging in this world without killing the elders of great dignity; but with greed for wealth, I would not enjoy, by killing my elders, the blood-stained objects of pleasures.