अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन | विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत्
athavā bahunaitena kiṃ jñātena tavārjuna . viṣṭabhyāhamidaṃ kṛtsnamekāṃśena sthito jagat
അല്ലെങ്കിൽ, അർജ്ജുനാ, ഇത്രയധികം കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി അറിഞ്ഞിട്ട് നിനക്കെന്തു പ്രയോജനം? ഞാൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ എന്റെ ഒരൊറ്റ അംശം കൊണ്ട് താങ്ങിനിർത്തി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Or, on the other hand, what is the need of your knowing this extensively, O Arjuna? I remain sustaning this whole creation in a special way with a part (of Myself).
ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ തന്റെ ഒരൊറ്റ അംശം കൊണ്ട് വ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് താൻ നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് ഭഗവാൻ ഇവിടെ ഉപസംഹരിക്കുന്നു. പുരുഷസൂക്തത്തിലെ പ്രസ്താവനയെ ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു, അതായത്, ഭഗവാന്റെ ഒരു പാദം മാത്രമാണ് ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ.
The Lord concludes Having established or pervaded this whole world with one fragment of Myself? I remain.This verse is based on the declaration in the Purusha Sukta (RigVeda10.90.3) that One arter of Him is all the cosmos the three arters are the divine transcendent Reality.I exist supporting this whole world by one part? by one limit? or by one foot. One part of Myself constitutes all beings.All beings form His foot (Taittiriya Aranyaka 3.12). The whole world is one Pada or foot of the Lord. Amsa (part) or Pada (foot) is mere Kalpana or imagination or account of our own ignorance,or limiting adjunct. In reality Brahman is without any such parts or limbs and is formless.Arjuna has now a knowledge of the glories of the Lord. He is fit to behold the magnificent cosmic form of the Lord. Lord Krishna prepares Arjuna for this grand vision by giving him a description of His glories.Arjuna says O Lord? I now realise that the whole world is filled by Thee. I now wish to behold the whole universe in Thee with my eye of intuition.Thus in the Upanishads of the glorious Bhagavad Gita? the science of the Eternal? the scripture of Yoga? the dialogue between Sri Krishna and Arjuna? ends the tenth discourse entitledThe Yoga of the Divine Glories.,