तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः | नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता
teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ . nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā
അവരോടുള്ള കരുണയാൽ, അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഞാൻ, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന അന്ധകാരത്തെ പ്രകാശമാനമായ ജ്ഞാനദീപം കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കുന്നു.
Out of compassion for them alone, I, residing in their hearts, destroy the darkness born of ignorance with the luminous lamp of Knowledge.
ഭഗവാനെ നിരന്തരം ധ്യാനിക്കുന്ന ഭക്തരുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഭഗവാൻ, വിവേകമില്ലായ്മ കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന അജ്ഞാനമാകുന്ന അന്ധകാരത്തെ, ശുദ്ധമായ ഭക്തിയാകുന്ന എണ്ണയാൽ പോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടതും ധ്യാനമാകുന്ന കാറ്റാൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമായ ജ്ഞാനദീപം കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കുന്നു.
Luminous lamp of knowledge The Lord dwells in the heart of the devotees who constantly think of Him and destroys the veil or the darkness born of ignorance due to the absence of discrimination? by the luminous lamp of knowledge fed by the oil of pure devotion? fanned by the wind of profound meditation on Him? provided with the wick of right intuition? generated by the constant cultivation of celibacy? piety and other divine virtues held in the chambers of the heart free from worldliness? placed in the innermost recesses of the mind free from the wind of senseattractions (withdrawn from the objects of the senses) and untainted by likes and dislikes? and shining with the light of knowledge of the Self caused by the constant practice of meditation.The lamp is not in need of an instrument or means or any sort of practice for the removal of darkness. The generation of the light itself is ite sufficient to remove the darkness. As soon as the darkness is removed by the light? the pot? the chair and the other articles are seen. Even so the dawn of knowledge of the Self itself is ite sufficient to remove ignorance. No other Karma or,practice is necessary. After the ignorance is removed by the knowledge of the Self? Brahman alone shines in Its pristine glory.