नादत्ते कस्यचित्पापं न चैव सुकृतं विभुः | अज्ञानेनावृतं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तवः
nādatte kasyacitpāpaṃ na caiva sukṛtaṃ vibhuḥ . ajñānenāvṛtaṃ jñānaṃ tena muhyanti jantavaḥ
విభువు (సర్వవ్యాపియైన ఆత్మ) ఎవరి పాపమును గాని, పుణ్యమును గాని స్వీకరించడు. అజ్ఞానముచే జ్ఞానము కప్పబడి ఉన్నది, దానిచేత జీవులు మోహము చెందుతున్నారు.
The Omnipresent neither accepts anybody's sin nor even virtue. Knowledge remains covered by ignorance. Thery the creatures become deluded.
సర్వవ్యాపియైన పరమాత్మ ఏ జీవి యొక్క పాపపుణ్యములను స్వీకరించడు. జ్ఞానము అజ్ఞానముచే కప్పబడి ఉండటం వలన, జీవులు 'నేను కర్తను, నేను భోక్తను' అని భ్రమించి మోహానికి గురవుతారు.
Knowledge is enveloped by ignorance. Conseently man is deluded. He thinks? I act. I enjoy. I have done such and such a meritourious act. I will get such and such a fruit. I will enjoy in heaven. I will get a birth in a rich family.Of anyone even of His devotees.Man is bound when he is identifies himself with Nature and its effects -- body? mind? Prana or the lifeforce? and senses. He attains freedom or Moksha when he identifies himself with the immortal? actionless Self that dwells within his heart.When I does not act how can God accept good or evil deeds (Cf.V.29)