अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन | विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत्
athavā bahunaitena kiṃ jñātena tavārjuna . viṣṭabhyāhamidaṃ kṛtsnamekāṃśena sthito jagat
లేదా, ఓ అర్జునా, ఈ విస్తృత జ్ఞానముతో నీకు ఏమి ప్రయోజనము? నేను ఈ సమస్త జగత్తును నా యొక్క ఒక అంశచే వ్యాపించి, నిలిపి ఉన్నాను.
Or, on the other hand, what is the need of your knowing this extensively, O Arjuna? I remain sustaning this whole creation in a special way with a part (of Myself).
ఈ శ్లోకంలో భగవానుడు తన విభూతుల వర్ణనను ముగిస్తూ, తన అనంతమైన మహిమలను పూర్తిగా తెలుసుకోవడం అసాధ్యమని, తనలోని ఒక చిన్న అంశతోనే ఈ సమస్త విశ్వాన్ని ధరించి ఉన్నానని తెలియజేస్తున్నాడు. ఇది పురుష సూక్తంలోని 'పాదోఽస్య విశ్వా భూతాని' అనే భావనను ప్రతిబింబిస్తుంది.
The Lord concludes Having established or pervaded this whole world with one fragment of Myself? I remain.This verse is based on the declaration in the Purusha Sukta (RigVeda10.90.3) that One arter of Him is all the cosmos the three arters are the divine transcendent Reality.I exist supporting this whole world by one part? by one limit? or by one foot. One part of Myself constitutes all beings.All beings form His foot (Taittiriya Aranyaka 3.12). The whole world is one Pada or foot of the Lord. Amsa (part) or Pada (foot) is mere Kalpana or imagination or account of our own ignorance,or limiting adjunct. In reality Brahman is without any such parts or limbs and is formless.Arjuna has now a knowledge of the glories of the Lord. He is fit to behold the magnificent cosmic form of the Lord. Lord Krishna prepares Arjuna for this grand vision by giving him a description of His glories.Arjuna says O Lord? I now realise that the whole world is filled by Thee. I now wish to behold the whole universe in Thee with my eye of intuition.Thus in the Upanishads of the glorious Bhagavad Gita? the science of the Eternal? the scripture of Yoga? the dialogue between Sri Krishna and Arjuna? ends the tenth discourse entitledThe Yoga of the Divine Glories.,