धृतराष्ट्र उवाच | धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः | मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ||१||
dhṛtarāśhtra uvācha dharma-kṣhetre kuru-kṣhetre samavetā yuyutsavaḥ māmakāḥ pāṇḍavāśh chaiva kim akurvata sañjaya
ధృతరాష్ట్ర ఉవాచ: సంజయా! ధర్మక్షేత్రమైన కురుక్షేత్రంలో యుద్ధం చేయాలనే కోరికతో సమావేశమైన నా కుమారులు, పాండుపుత్రులు ఏమి చేశారు?
Dhritarashtra said: O Sanjaya, assembled on the holy field of Kurukshetra and desiring to fight, what did my sons and the sons of Pandu do?
భగవద్గీత ధృతరాష్ట్రుడి ప్రశ్నతో ప్రారంభమవుతుంది. 'ధర్మక్షేత్రే' అనే పదం కురుక్షేత్రం కేవలం యుద్ధభూమి మాత్రమే కాదని, ధర్మానికి సంబంధించిన పవిత్ర స్థలమని సూచిస్తుంది. ధృతరాష్ట్రుడు 'నా కుమారులు' మరియు 'పాండుపుత్రులు' అని వేరు చేసి మాట్లాడటం అతని పక్షపాతాన్ని, ఆందోళనను తెలియజేస్తుంది.
The Gita opens with the blind king Dhritarashtra asking his secretary Sanjaya about the battle. The word "dharma-kṣhetre" (field of dharma) is significant — Kurukshetra is not just a battlefield but a place of righteousness. By calling it "dharma-kshetra," the text foreshadows that the outcome will favor dharma. The king's anxiety is revealed by "māmakāḥ" (my sons) vs "pāṇḍavāḥ" (sons of Pandu) — he separates them, showing his bias.