பகவத்கீதை 3.39

மனு கூறுகிறார்: விஷயங்களை அனுபவிப்பதன் மூலம் ஆசையை ஒருபோதும் திருப்திப்படுத்தவோ அல்லது தணிக்கவோ முடியாது. நெய்யையும் விறகையும் இட்டு வளர்க்கப்படும் நெருப்பு மேலும் மேலும் கொழுந்துவிட்டு எரிவது போல, ஆசையும் இன்பப் பொருட்களை அனுபவிக்க அனுபவிக்க மேலும் மேலும் வளர்கிறது. பூமியில் உள்ள அனைத்து உணவுப் பொருட்களும், அனைத்து விலைமதிப்பற்ற உலோகங்களும், அனைத்து விலங்குகளும், அனைத்து அழகான பெண்களும் ஆசையுள்ள ஒரு மனிதனின் வசம் வந்தாலும், அவனுக்கு திருப்தியை அளிக்கத் தவறிவிடும். அறியாத மனிதன் விஷயங்களை நாடும்போது ஆசையைத் தன் நண்பனாகக் கருதுகிறான். புலன்களின் திருப்திக்காக ஆசையை வரவேற்கிறான். ஆனால் ஞானி, அதன் விளைவுகளை அனுபவிப்பதற்கு முன்பே, ஆசை தனக்குத் துன்பத்தையும் துயரத்தையும் மட்டுமே கொண்டுவரும் என்பதை அனுபவத்தால் அறிவான். எனவே, இது ஞானிகளுக்கு ஒரு நிலையான எதிரி, ஆனால் அறியாதவர்களுக்கு அல்ல.

Manu says? Desire can never be satiated or cooled down by the enjoyment ofobjects. But as fire blazes forth the more when fed with Ghee (melted butter) and wood? so it grows the more it feeds on the objects of enjoyment. If all the foodstuffs of the earth? all the precious metals? all the animals and all the beautiful women were to pass into the possession of one man endowed with desire? they would still fail to give him satisfaction.The ignorant man considers desire as his friend when he craves for objects. He welcomes desire for the gratification of the senses but the wise man knows from experience even before suffering the conseence that desire will bring only troubles and misery for him. So it is a constant enemy of the wise but not of the ignorant.