सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं हे कृष्ण हे यादव हे सखेति | अजानता महिमानं तवेदं मया प्रमादात्प्रणयेन वापि
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ he kṛṣṇa he yādava he sakheti . ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ mayā pramādātpraṇayena vāpi
உமது இந்த மகத்துவத்தை அறியாமல், நண்பர் என்று கருதி, 'ஓ கிருஷ்ணா', 'ஓ யாதவா', 'ஓ நண்பா' என்று உம்மைக் குறிப்பிட்டு, அலட்சியத்தாலோ அல்லது அன்பினாலோ நான் அவசரமாகச் சொன்னவை எவையோ...
Without knowing this greatness of Yours, whatever was said by me (to You) rashly, through inadvertence or even out of intimacy, thinking (You to be) a friend, addressing (You) as 'O krsna,' 'O Yadava,' 'O friend,' etc.-.
அர்ஜுனன், பகவான் கிருஷ்ணரின் விஸ்வரூப தரிசனத்தைக் கண்டபின், தனது அறியாமையாலும், நண்பன் என்ற உரிமையாலும் பகவானிடம் தான் பேசிய வார்த்தைகளுக்காக வருந்தி மன்னிப்பு கோருகிறான்.