य एनं वेत्ति हन्तारं यश्चैनं मन्यते हतम् | उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते
ya enaṃ vetti hantāraṃ yaścainaṃ manyate hatam ubhau tau na vijānīto nāyaṃ hanti na hanyate
ഈ ആത്മാവിനെ ഘാതകനായി അറിയുന്നവനും, കൊല്ലപ്പെട്ടവനായി കരുതുന്നവനും, അവരിരുവരും സത്യം അറിയുന്നില്ല. ഈ ആത്മാവ് കൊല്ലുന്നില്ല, കൊല്ലപ്പെടുന്നില്ല.
He who thinks of this One as the killer, and he who thinks of this One as the killed both of them do not know. This One does not kill, nor is It killed.
ആത്മാവ് നിഷ്ക്രിയവും അനശ്വരവുമാണ്. അതിനാൽ, ആത്മാവിനെ കൊല്ലുന്നവനായോ കൊല്ലപ്പെടുന്നവനായോ കരുതുന്നവർ ആത്മതത്ത്വം അറിയാത്തവരാണ്.
-- The Self is nondoer (Akarta) and as It is immutable? It is neither the agent nor the object of the act of slaying. He who thinks I slay or I am slain with the body or the Ahamkara (ego)? he does not really comprehend the true nature of the Self. The Self is indestructible. It exists in the three periods of time. It is Sat (Existence). When the body is destroyed? the Self is not destroyed. The body has to undergo change in any case. It is inevitable. But the Self is not at all affected by it. Verses 19? 20? 21? 23 and 24 speak of the immortality of the Self or Atman. (Cf.XVIII.17)