భగవద్గీత 14.27

పరమాత్మ స్వరూపమైన నేను అమృతత్వమునకు, నాశరహితత్వమునకు, శాశ్వత ధర్మమునకు, నిరతిశయ సుఖమునకు మరియు బ్రహ్మమునకు మూలాధారము. సాధకుడు అంతరాత్మను పరమాత్మగా దర్శించుట ద్వారా ఈ సత్యాన్ని అనుభవించగలడు. భగవంతుడు తన శక్తి ద్వారా భక్తులపై అనుగ్రహాన్ని కురిపిస్తాడు; శక్తి మరియు భగవంతుడు అభిన్నులు. నిరాకార బ్రహ్మము సగుణ బ్రహ్మమునకు, శాశ్వత జ్ఞాన నిష్ఠకు, అచంచల భక్తి వలన కలిగే అనంతానందమునకు ఆశ్రయము.

The Self Which is immortal and immutable? Which is attainable by the eternal Dharma or the knowledge of the Self? Which is unending bliss? abides in Me? the Supreme Being.,I? the innermost Self? am the abode of the Supreme Self. The aspirant beholds? with the eye of intuition? that the innermost Self is the very Supreme Self? through Selfrealisation.The Lord bestows grace and mercy on His devotees through His Sakti? energy or power? or Maya. Sakti and the Lord are one. Just as heat is inseparable from fire? so also Maya or Sakti is inseparable from the Lord. Sakti cannot be distinct from the Lord in Whom She inheres.There is another interpretation. By Brahman here is meant the Brahman with attributes or alities? the conditioned Brahman. I? the Absolute Brahman? transcending the attributes or alities? the unconditioned Absolute? am the abode of the Saguna (conditioned) Brahman Who is immortal and imperishable. I am also the abode of the eternal Dharma of Jnananishtha (establishment in the highest wisdom) and the abode of the unending bliss born of that unswerving devotion.Thus in the Upanishads of the glorious Bhagavad Gita? the science of the Eternal? the scripture of Yoga? the dialogue between Sri Krishna and Arjuna? ends the fourteenth discourse entitledThe Yoga of the Division of the Three Gunas.,