इदं ज्ञानमुपाश्रित्य मम साधर्म्यमागताः | सर्गेऽपि नोपजायन्ते प्रलये न व्यथन्ति च
idaṃ jñānamupāśritya mama sādharmyamāgatāḥ . sarge.api nopajāyante pralaye na vyathanti ca
ఈ జ్ఞానాన్ని ఆశ్రయించి, నా సధర్మాన్ని పొందినవారు సృష్టి సమయంలోనూ పుట్టరు, ప్రళయ సమయంలోనూ బాధపడరు.
Those who attain identity with Me by resorting of this Knowledge are not born even during creation, nor do they suffer pain during dissolution.
ఈ జ్ఞానాన్ని ఆశ్రయించినవారు భగవంతుని స్వభావాన్ని పొంది, ఆయనతో ఏకమవుతారు. వారు జనన మరణాలకు అతీతులవుతారు. సృష్టి ప్రారంభమైనప్పుడు వారికి పుట్టుక ఉండదు, ప్రళయ సమయంలో వారికి వినాశనం ఉండదు. వారు శాశ్వతత్వాన్ని, అమరత్వాన్ని, పరిపూర్ణత్వాన్ని పొందుతారు. ఈ శ్లోకం ఆత్మజ్ఞానం యొక్క గొప్పతనాన్ని ప్రశంసిస్తుంది.
Having resorted to this knowledge they (the sages) are assimilated into My own nature. They have attained to My Being. They have become identical with Me. They live in Me with no thought of thou or I. They go beyond birth and death. There is no birth for them when creation begins and there is no death for them at the time of dissolution. Having reached Me they attain eternity? immortality and perfection. Having become identical with Me through the attainment of the knowledge of the Self by practising the necessary means? they are neither born at the time of creation nor are they disited at the time of dissolution. Knowledge of the Self is eulogised by the Lord in this verse.