ഭഗവദ്ഗീത 17.15

വാങ്മയ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരുടെ വാക്കുകൾ മറ്റൊരാൾക്കും വേദനയുണ്ടാക്കില്ല. അവരുടെ വാക്കുകൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് സന്തോഷവും ആശ്വാസവും നൽകും. അവരുടെ വാക്കുകൾ എല്ലാവർക്കും പ്രയോജനകരമായിരിക്കും. സംസാരത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഒരു കഠിനമായ അച്ചടക്കമാണ്, എന്നാൽ പരമമായ ശാന്തി നേടാൻ ഇത് പരിശീലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ദൃഢനിശ്ചയവും ആത്മാർത്ഥതയും ഇച്ഛാശക്തിയും ക്ഷമയും സ്ഥിരോത്സാഹവുമുള്ള ഒരാൾക്ക് ഒന്നും അസാധ്യമല്ല. 'സത്യം പറയുക, പ്രിയങ്കരമായത് പറയുക, അപ്രിയമായ സത്യം പറയരുത്, പ്രിയങ്കരമായ അസത്യം പറയരുത്, ഇതാണ് സനാതന ധർമ്മം' എന്ന് മനുസ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു. വാങ്മയ തപസ്സ് ആകണമെങ്കിൽ, സംസാരം ഉദ്വേഗരഹിതവും സത്യവും പ്രിയങ്കരവും ഹിതകരവും ആയിരിക്കണം.

The words of the man who practises the austerity of speech cannot cause pain to others. His words will bring cheer and solace to others. His words prove beneficial to all. The organ of speech causes great distraction of mind. Control of speech is a difficult discipline but you will have to practise it if you want to attain supreme peace. Nothing is impossible for a man who has a firm determination? sincerity of purpose? iron will? patience and perseverance.It is said in Manu Smritiसत्यं ब्रूयात् प्रियं ब्रूयात् न ब्रूयात् सत्यमप्रियम्।प्रियं च नानृतं ब्रूयात् एष धर्मः सनातनः।।One should speak what is true one should speak what is pleasant. One should not speak what is true if it is not pleasant nor what is pleasant if it is false. This is the ancient Dharma.Excitement Pain to living beings.Speech? to be an austerity? must form an invariable combination of all the four attributes mentioned in this verse? viz.? nonexciting or nonpainful? truthful? pleasant and beneficial if it is wanting in one or the other of these attributes? it cannot form the austerity of speech. Speech may be pleasant but it it is lacking in the other three attributes? it will no longer be an austerity of speech.