अफलाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते | यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्त्विकः
aphalāṅkṣibhiryajño vidhidṛṣṭo ya ijyate . yaṣṭavyameveti manaḥ samādhāya sa sāttvikaḥ
ഫലങ്ങളിൽ ആഗ്രഹമില്ലാത്തവരാൽ, ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം, 'ഇത് ചെയ്യേണ്ട കടമയാണ്' എന്ന ഉറച്ച മനസ്സോടെ ഏത് യജ്ഞം അനുഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അത് സാത്വികമാണ്.
That sacrifice which is in accordance with the injunctions, (and is) performed by persons who do not hanker after results, and with the mental conviction that it is surely obligatory, is done through sattva.
ഫലങ്ങളിൽ ആഗ്രഹമില്ലാതെ, ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം, ശ്രദ്ധയോടും ഭക്തിയോടും കൂടി, ഒരു കടമയായി മാത്രം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന യജ്ഞം സാത്വികമാണ്. ഇത്തരം നിസ്വാർത്ഥമായ കർമ്മങ്ങൾ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ആത്മജ്ഞാനത്തിന് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ യജ്ഞം എന്നത് കേവലം ആചാരപരമായ യാഗങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. അനാസക്തിയോടെയും അഹങ്കാരമില്ലാതെയും ഫലേച്ഛയില്ലാതെയും ഈശ്വരന് സമർപ്പിക്കുന്ന ഏത് നിസ്വാർത്ഥ കർമ്മവും യജ്ഞമാണ്.
When a sacrifice is done with all due Sattvic rites? faith and devotion? without the least taint of desire for reward? with the mind fixed on the sacrifice only? for its own sake (for the,sake of discharging the duty only)? then it is said to be pure in its nature. Here the sacrifice is done in a disinterested spirit or with an attitude of desirelessness (Nishkamya Bhava) as an auxiliary to the attainment of the knowledge of the Self. Such selfless and desireless actions purify the mind and prepare the aspirant for the reception of divine light or knowledge of the Self. The Sattvic nature of a man forces him to do such selfless and desireless sacrifices. He does not care even for his own emancipation. He performs them with the firm belief that they ought to be done. He does them with the firm resolve that sacrifice is a duty.Yajna here is not limited to the ceremonial sacrifice. It is used in a broad sense. Any unselfish action done without attachment? without agency or egoism and without expectation of reward? as an offering unto the Lord? is a Yajna or sacrifice.