ഭഗവദ്ഗീത 14.27

ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ആധാരവും അമൃതവും അവ്യയവും ശാശ്വതവുമായ ധർമ്മത്തിന്റെയും പരമമായ ആനന്ദത്തിന്റെയും ഉറവിടമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആന്തരികമായ ആത്മാവ് പരമാത്മാവ് തന്നെയാണെന്ന് സ്വാനുഭവത്തിലൂടെ അറിയുന്നവർക്ക് ഈ സത്യം ബോധ്യമാകും. ഭഗവാന്റെ ശക്തി അഥവാ മായയിലൂടെയാണ് ഭക്തർക്ക് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നത്. നിർഗുണബ്രഹ്മം സഗുണബ്രഹ്മത്തിന്റെയും ശാശ്വത ധർമ്മത്തിന്റെയും അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന അനന്തമായ ആനന്ദത്തിന്റെയും ആധാരമാണെന്നും ഇതിന് വ്യാഖ്യാനമുണ്ട്.

The Self Which is immortal and immutable? Which is attainable by the eternal Dharma or the knowledge of the Self? Which is unending bliss? abides in Me? the Supreme Being.,I? the innermost Self? am the abode of the Supreme Self. The aspirant beholds? with the eye of intuition? that the innermost Self is the very Supreme Self? through Selfrealisation.The Lord bestows grace and mercy on His devotees through His Sakti? energy or power? or Maya. Sakti and the Lord are one. Just as heat is inseparable from fire? so also Maya or Sakti is inseparable from the Lord. Sakti cannot be distinct from the Lord in Whom She inheres.There is another interpretation. By Brahman here is meant the Brahman with attributes or alities? the conditioned Brahman. I? the Absolute Brahman? transcending the attributes or alities? the unconditioned Absolute? am the abode of the Saguna (conditioned) Brahman Who is immortal and imperishable. I am also the abode of the eternal Dharma of Jnananishtha (establishment in the highest wisdom) and the abode of the unending bliss born of that unswerving devotion.Thus in the Upanishads of the glorious Bhagavad Gita? the science of the Eternal? the scripture of Yoga? the dialogue between Sri Krishna and Arjuna? ends the fourteenth discourse entitledThe Yoga of the Division of the Three Gunas.,