ಭಗವದ್ಗೀತೆ 10.11

ಭಗವಂತನು ತನ್ನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವ ಭಕ್ತರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ವಿವೇಕದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು, ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯ ತೈಲದಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಆಳವಾದ ಧ್ಯಾನದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ, ಸರಿಯಾದ ಅಂತಃಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದೈವಿಕ ಗುಣಗಳ ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಉಂಟಾದ, ಲೌಕಿಕತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಹೃದಯದ ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ (ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡ) ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳಿಂದ ಕಳಂಕಿತವಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳವಾದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ, ಹಾಗೂ ಧ್ಯಾನದ ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಜ್ಞಾನದ ದೀಪದಿಂದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Luminous lamp of knowledge The Lord dwells in the heart of the devotees who constantly think of Him and destroys the veil or the darkness born of ignorance due to the absence of discrimination? by the luminous lamp of knowledge fed by the oil of pure devotion? fanned by the wind of profound meditation on Him? provided with the wick of right intuition? generated by the constant cultivation of celibacy? piety and other divine virtues held in the chambers of the heart free from worldliness? placed in the innermost recesses of the mind free from the wind of senseattractions (withdrawn from the objects of the senses) and untainted by likes and dislikes? and shining with the light of knowledge of the Self caused by the constant practice of meditation.The lamp is not in need of an instrument or means or any sort of practice for the removal of darkness. The generation of the light itself is ite sufficient to remove the darkness. As soon as the darkness is removed by the light? the pot? the chair and the other articles are seen. Even so the dawn of knowledge of the Self itself is ite sufficient to remove ignorance. No other Karma or,practice is necessary. After the ignorance is removed by the knowledge of the Self? Brahman alone shines in Its pristine glory.