பகவத்கீதை 13.27

அர்ஜுனா, அசையும் அல்லது அசையாத எந்த ஒரு பொருளும் பிறக்கிறதோ, அது உடல் மற்றும் ஆன்மாவின் சேர்க்கையாலேயே என்பதை நீ அறிவாயாக. க்ஷேத்ரக்ஞன் (ஆன்மா) பாகங்கள் இல்லாத ஆகாயம் போன்றது. எனவே, க்ஷேத்திரத்திற்கும் க்ஷேத்ரக்ஞனுக்கும் இடையே, ஒருவருக்கொருவர் பாகங்களின் தொடர்பு மூலம் சேர்க்கை இருக்க முடியாது. காரணம் மற்றும் காரியமாக அவை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவை அல்ல. அப்படியானால், க்ஷேத்திரத்திற்கும் க்ஷேத்ரக்ஞனுக்கும் இடையே என்ன வகையான சேர்க்கை உள்ளது? அது பரஸ்பர ஆரோபணம் அல்லது மாயையின் தன்மையுடையது. இது அவற்றின் உண்மையான தன்மையை வேறுபடுத்தி அறியாததால், கயிறை பாம்பு என்று குழப்புவது போல, ஒன்றோடு ஒன்றையும் அவற்றின் பண்புகளையும் குழப்புவதைக் குறிக்கிறது. ஆன்மாவின் பண்புகள் உடலுக்கு மாற்றப்படுகின்றன, மற்றும் நேர்மாறாகவும். உணர்வற்ற உடல் உணர்வுள்ள ஆன்மாவாகத் தவறாகக் கருதப்படுகிறது. உடல் அல்லது இயற்கையின் செயல்பாடுகள் மௌனமான, செயலற்ற ஆன்மாவிற்கு மாற்றப்படுகின்றன. இந்த வகையான மாயை அல்லது ஆரோபணம், ஒருவர் ஆன்ம ஞானத்தை அடையும்போது, க்ஷேத்திரத்தை க்ஷேத்ரக்ஞனிலிருந்து பிரித்தறியும்போது மறைந்துவிடும்.

O Arjuna? remember that whatever is born? unmoving or moving? know thou that to be done to the union between the body and the Self.The knower of the field is like the ether without parts. Therefore? there cannot be a union of the field and the knower of the field through contact of each others parts like the contact of the drum and the stick or a rope and a vessel. There cannot be the inseparable connection between them like the connection that exists between the head and the neck? or the arm and the shoulder? because the field and its knower are not related to each other as cause and effect.Then? what sort of union is there between the field and its knower It is of the nature of mutual superimposition or illusion. This consists in confounding the one with the other as well as their attributes? like the union of a rope with a snake? and motherofpearl with silver? on account of lack of discrimination of their real nature. The attributes of the Self are transferred to the body and vice versa. The insentient body is mistaken for the sentient Self. The activities of the body or Nature are transferred to the silent? actionless Self. This sort of illusion or superimposition will disappear when one attains knowledge of the Self? when he is able to separate the field from the knower like the reed from the Munja grass? when he realises that Brahman which is free from all limiting adjuncts is his own immortal Self? and that the field is a mere appearance like the snake in the rope? silver in motherofpearl? an imaginary city in the sky? and is like an object seen in a dream or like the horses? places and forests projected by ajuggler. A sage who has the knowledge of the Self is not born again.