अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च | निर्ममो निरहंकारः समदुःखसुखः क्षमी ||१३||
adveṣhṭā sarva-bhūtānāṁ maitraḥ karuṇa eva cha nirmamo nirahaṅkāraḥ sama-duḥkha-sukhaḥ kṣhamī
எல்லா உயிர்களிடத்தும் துவேஷமற்றவனாய், நட்பும் கருணையும் உடையவனாய், பற்றற்றவனாய், அகங்காரமற்றவனாய், இன்ப துன்பங்களைச் சமமாகப் பாவிப்பவனாய், பொறுமையுடையவனாய் இருப்பவன்.
One who is free from malice toward all beings, who is friendly and compassionate, free from possessiveness and ego, equal in joy and sorrow, and forgiving —
கிருஷ்ணர் சிறந்த பக்தனை சடங்குகள் அல்லது அறிவின் அடிப்படையில் அல்லாமல், குணநலன்களின் அடிப்படையில் விவரிக்கிறார். வெறுப்பின்மை, நட்பு, கருணை, பற்றின்மை, அகங்காரமின்மை, சமநிலை மற்றும் மன்னிக்கும் குணம் ஆகிய ஆறு குணங்கள் இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இது கீதையில் ஆன்மீக முதிர்ச்சியின் மிகவும் நடைமுறை விளக்கமாக இருக்கலாம்.
Krishna describes the ideal devotee not in terms of rituals or knowledge, but character. Six qualities: no hatred, friendliness, compassion, no possessiveness, no ego, equanimity, and forgiveness. This is perhaps the most practical definition of spiritual maturity in the Gita.