मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् | नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः
māmupetya punarjanma duḥkhālayamaśāśvatam . nāpnuvanti mahātmānaḥ saṃsiddhiṃ paramāṃ gatāḥ
എന്നെ പ്രാപിച്ചാൽ, പരമമായ സിദ്ധി പ്രാപിച്ച മഹാത്മാക്കൾ ദുഃഖങ്ങളുടെ ആലയവും അശാശ്വതവുമായ പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
As a result of reaching Me, the exalted ones who have attained the highest perfection do not get rirth which is an abode of sorrows and which is impermanent.
ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ദുരിതങ്ങളുടെയും വേദനകളുടെയും വാസസ്ഥലമാണ് ജനനം. ഗർഭോപനിഷത്തിൽ ഗർഭസ്ഥശിശുവിന്റെ വേദനകളെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. രജസ്സും തമസ്സും ഇല്ലാത്തവരാണ് മഹാത്മാക്കൾ. എന്നെ പ്രാപിക്കുക എന്നത് ക്രമമുക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഉപാസനയുടെ ശക്തിയാൽ ദേവയാനമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ബ്രഹ്മലോകത്ത് എത്തുന്ന ഭക്തർ അവിടെ ദിവ്യമായ ഐശ്വര്യങ്ങളും പ്രതാപങ്ങളും അനുഭവിച്ച്, പ്രപഞ്ചലയകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിലൂടെ കൈവല്യ മോക്ഷം നേടുന്നു. മോക്ഷം പ്രാപിച്ച മഹാത്മാക്കൾക്ക് പിന്നീട് ജനനമില്ല. എന്നെ പ്രാപിക്കാത്തവർ ഈ ലോകത്ത് വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
Birth is the home of pain or seat of sorrow arising from the body. Study the Garbhopanishad. There the nature of pain? i.e.? how the child is confined in the womb? and how it is pressed during its passage along the vaginal canal and the neck of the womb or uterus? is described. Further it is much affected by the PrasutiVayu (the vital air which is responsible for the delivery of the child).Mahatmas (great souls) are free from Rajas and Tamas.Having attained Me This denotes KramaMukti or gradual liberation. The devotees who pass along the Devayana through the force of their Upasana? attain to Brahmaloka (the world of Brahma the Creator) or Satyaloka (the world of truth? the highest of the seven worlds) and there enjoy all the divine wealth and glory of the Lord and then attain to Kaivalya Moksha (final liberation) through the knowledge of Brahman? along with Brahma during the cosmic dissolution.Mahatmas or great souls who have attained Moksha do not come again to birth. Those who have not attained Me? take birth again in this world.