प्रयाणकाले मनसाऽचलेन भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव | भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक् स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम्
prayāṇakāle manasā.acalena bhaktyā yukto yogabalena caiva . bhruvormadhye prāṇamāveśya samyak sa taṃ paraṃ puruṣamupaiti divyam
മരണസമയത്ത് അചഞ്ചലമായ മനസ്സോടും ഭക്തിയോടും യോഗബലത്തോടും കൂടി പുരികക്കൊടികൾക്കിടയിൽ പ്രാണനെ ശരിയായി ഉറപ്പിച്ച് ആര് പോകുന്നുവോ, അവൻ ആ ദിവ്യനായ പരമപുരുഷനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
At the time of death, having fully fixed the Prana (vita force) between the enrows with an unswering mind, and being imbued with devotion as also the strength of concentration, he reaches that resplendent supreme person.
മരണസമയത്ത് യോഗമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ പ്രാണനെ നിയന്ത്രിച്ച് പരമപുരുഷനിൽ മനസ്സുറപ്പിക്കുന്ന രീതി ഈ ശ്ലോകം വിശദീകരിക്കുന്നു. അചഞ്ചലമായ മനസ്സും ഭക്തിയും യോഗബലവും ചേരുമ്പോൾ, പ്രാണനെ ഭ്രൂമധ്യത്തിൽ ഉറപ്പിച്ച് ദിവ്യനായ പരമപുരുഷനെ പ്രാപിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ഭഗവാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
The Yogi gets immense inner strength and power of concentration. His mind becomes ite steady through constant practice of concentration and meditation. He practises concentration first on the lower Chakras? viz.? Muladhara? Svadhishthana and Manipura. He then concentrates on the lotus of the heart (Anahata Chakra). Then he takes the lifreath (Prana) through the Sushumna and fixes it in the middle of the two eyrows. He eventually attains the resplendent Supreme Purusha (Person) by the above Yogic practice.This is possible for one who has devoted his whole life to the practice of Yoga.