कविं पुराणमनुशासितार- मणोरणीयंसमनुस्मरेद्यः | सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप- मादित्यवर्णं तमसः परस्तात्
kaviṃ purāṇamanuśāsitāraṃ aṇoraṇīyaṃsamanusmaredyaḥ . sarvasya dhātāramacintyarūpaṃ ādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt
സർവ്വജ്ഞനും അനാദിയും സർവ്വനിയന്താവും അണുവിനേക്കാൾ സൂക്ഷ്മനും സർവ്വതിനും ആധാരവും അചിന്ത്യരൂപനും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനും അന്ധകാരത്തിനപ്പുറത്തുള്ളവനുമായ ആ പരമപുരുഷനെ ആര് സ്മരിക്കുന്നുവോ (അവൻ അവനെ പ്രാപിക്കുന്നു).
He who meditates on the Omniscient, the Anceint, the Ruler, subtler than the subtle, the Ordainer of everything, of inconceivable form, effulgent like the sun, and beyond darkness-(he attains the supreme Person).
പരമപുരുഷന്റെ ദിവ്യഗുണങ്ങളെ ഈ ശ്ലോകം വർണ്ണിക്കുന്നു. സർവ്വജ്ഞൻ, അനാദി, സർവ്വനിയന്താവ്, അതിസൂക്ഷ്മൻ, സർവ്വതിനും ആധാരം, അചിന്ത്യരൂപൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, അജ്ഞാനമാകുന്ന അന്ധകാരത്തിനപ്പുറത്തുള്ളവൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിശേഷണങ്ങളിലൂടെ ഭഗവാന്റെ മഹത്വം ഇവിടെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
Kavim The sage? seer or poet? the omniscient.The Lord dispenses the fruits of actions of the Jivas (individual souls). He is the Ruler of the world. It is very difficult to conceive the form of the Lord. He is selfluminous and He illumies everything like the sun.