प्रलपन्विसृजन्गृह्णन्नुन्मिषन्निमिषन्नपि | इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेषु वर्तन्त इति धारयन्
pralapanvisṛjangṛhṇannunmiṣannimiṣannapi . indriyāṇīndriyārtheṣu vartanta iti dhārayan
സംസാരിക്കുമ്പോഴും, വിസർജ്ജിക്കുമ്പോഴും, ഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും, കണ്ണുതുറക്കുമ്പോഴും അടയ്ക്കുമ്പോഴും പോലും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളിൽ വ്യാപരിക്കുന്നു എന്ന് ധരിച്ചുകൊണ്ട് (ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന് കരുതുന്നു).
-5.9 Remaining absorbed in the Self, the knower of Reality should think, 'I certainly do not do anything', even while seeing, hearing, touching, smelling, eating, moving, sleeping, breathing, speaking, releasing, holding, opening and closing the eyes-remembering that the organs function in relation to the objects of the organs.
ജ്ഞാനി തൻ്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അവയുടെ വിഷയങ്ങളിൽ വ്യാപരിക്കുമ്പോൾ പോലും, താൻ വെറും സാക്ഷിയാണെന്നും കർമ്മങ്ങൾ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടേതാണെന്നും ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ ബോധം അവനെ കർമ്മബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.
The liberated sage or a Jnani always remains as a witness of the activities of the senses as he identifies himself with the Self or Brahman. He thinks and says? I do not see the eyes perceive. I do not hear the ears hear. I do not smell? the nose smells? etc. He beholds,inaction in action as he has burnt his actions in the fire of wisdom. (Cf.XIV.1923)