अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् | यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः
aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam . yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ
അയ്യോ കഷ്ടം! രാജ്യസുഖത്തോടുള്ള അത്യാഗ്രഹം കാരണം സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെ കൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന നമ്മൾ എത്ര വലിയ പാപമാണ് ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്!
What a pity that we have resolved to commit a great sin by being eager to kill our own kith and kin, out of greed for the pleasures of a kingdom!
രാജ്യസുഖത്തിനുവേണ്ടി സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെ കൊല്ലാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നത് വലിയ പാപമാണെന്ന് അർജ്ജുനൻ സ്വയം തിരിച്ചറിയുകയും, തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ പശ്ചാത്തപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.