युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी विगतकल्मषः | सुखेन ब्रह्मसंस्पर्शमत्यन्तं सुखमश्नुते
yuñjannevaṃ sadātmānaṃ yogī vigatakalmaṣaḥ . sukhena brahmasaṃsparśamatyantaṃ sukhamaśnute
ಹೀಗೆ ಸದಾ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು (ಮನಸ್ಸನ್ನು) ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿಸಿ, ಪಾಪರಹಿತನಾದ ಯೋಗಿಯು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
By concentrating his mind constantly thus, the taintless yogi easily attains the absolute Bliss of contact with Brahman.
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಗಳಾದ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಧಾರಣಾ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಯೋಗಿಯು ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಸಂಪರ್ಕ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಒಳಗಿರುವ ಅಮರ ಆತ್ಮ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳು ಅಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಕ್ಷಣಿಕವಾದರೆ, ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವು ನಿರಂತರ, ಅವಿನಾಶಿ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಯೋಗಿಯು ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸದಾ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
By Yogic practices such as the withdrawal of the senses? concentration and meditation he loses contact with the objects of the senses and comes into contact with Brahman or the immortal Self within and thus enjoys the Infinite Bliss of Brahman.Sensual pleasures are transitory or fleeting but the bliss of Brahman is uninterrupted? undecaying and everlasting. That is the reason why one should attempt to realise the Self within.The Yogi removes the obstacles that stand in the way of obtaining union with the Lord and thus always keeps the mind steady in the Self.