दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् | सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ||२८||
dṛṣṭvemaṁ svajanaṁ kṛṣṇa yuyutsuṁ samupasthitam sīdanti mama gātrāṇi mukhaṁ ca pariśuṣyati
ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಈ ನನ್ನ ಸ್ವಜನರನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಸಡಿಲವಾಗುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಒಣಗುತ್ತಿದೆ.
O Krishna, seeing my own kinsmen arrayed here, eager to fight, my limbs fail me and my mouth is parching.
ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅವನ ಕೈಕಾಲುಗಳು ದುರ್ಬಲಗೊಂಡು, ಬಾಯಿ ಒಣಗುತ್ತದೆ.
Arjuna's breakdown begins physically — his body rebels before his mind does. "Sīdanti mama gātrāṇi" (my limbs are failing) and "mukhaṁ ca pariśuṣyati" (my mouth is drying up) are classic symptoms of extreme anxiety. The Gita acknowledges that spiritual crises manifest in the body first.