अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् | यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram . yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ
మరియు అంత్యకాలమున నన్నే స్మరించుచు దేహమును త్యజించి ఎవడు వెడలునో, వాడు నా భావమునే పొందును. ఇందులో సందేహము లేదు.
And at the time of death, anyone who departs by giving up the body while thinking of Me alone, he attains My state. There is no doubt about this.
మరణ సమయములో భగవంతుని స్మరించడం మోక్షానికి మార్గమని ఈ శ్లోకం వివరిస్తుంది. అంత్యకాలంలో ఎవరైతే భగవంతునిపై మనస్సును నిలిపి శరీరాన్ని త్యజిస్తారో, వారు భగవంతుని దివ్యధామాన్ని పొందుతారని స్పష్టం చేస్తుంది.