← முந்தையஅடுத்த →

பகவத்கீதை 15.15

சமஸ்கிருதம்

இந்தி

சமஸ்கிருதம்

सर्वस्य चाहं हृदि सन्निविष्टो मत्तः स्मृतिर्ज्ञानमपोहनं च | वेदैश्च सर्वैरहमेव वेद्यो वेदान्तकृद्वेदविदेव चाहम् ||१५||

ஒலிபெயர்ப்பு

sarvasya chāhaṁ hṛidi sanniviṣhṭo mattaḥ smṛitir jñānam apohanaṁ cha vedaiśh cha sarvair aham eva vedyo vedānta-kṛid veda-vid eva chāham

தமிழ்

நான் எல்லா உயிர்களின் இதயத்திலும் வீற்றிருக்கிறேன். என்னிடமிருந்தே நினைவு, ஞானம், மறதி ஆகியன வருகின்றன. எல்லா வேதங்களாலும் அறியப்பட வேண்டியவன் நானே. வேதாந்தத்தை இயற்றியவனும், வேதங்களை அறிந்தவனும் நானே.

English

I am seated in the hearts of all beings. From Me come memory, knowledge, and forgetfulness. By all the Vedas, I alone am to be known. Indeed, I am the author of Vedanta and the knower of the Vedas.

விளக்கம் — தமிழ்

நான் எல்லா உயிரினங்களின் இதயத்திலும் அந்தர்யாமியாக வீற்றிருக்கிறேன். நினைவு, ஞானம், மறதி ஆகிய அனைத்து அறிவாற்றல் செயல்பாடுகளும் என்னிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன. அனைத்து வேதங்களும் இறுதியில் என்னையே அறியும்படி போதிக்கின்றன. வேதாந்தத்தின் ஆசிரியனும், வேதங்களின் முழு அறிவையும் கொண்டவனும் நானே.

விளக்கம் — English

A sweeping declaration of divine omnipresence. Krishna is not distant — He sits in every heart (hṛidi sanniviṣhṭaḥ). Even memory, knowledge, and their loss come from Him. The verse claims that all scriptural knowledge ultimately points to one thing: knowing Him.

சமஸ்கிருதம்
தமிழ்
English

sarvasya (sarvasya)

எல்லா

of all

cha (ca)

மற்றும்

and

aham (aham)

நான்

hṛidi (hṛidi)

இதயத்தில்

in the heart

sanniviṣhṭaḥ (sanniviṣhṭaḥ)

வீற்றிருக்கிறேன்

seated

mattaḥ (mattaḥ)

என்னிடமிருந்து

from Me

smṛitiḥ (smṛitiḥ)

நினைவு

memory

jñānam (jñānam)

ஞானம்

knowledge

apohanam (apohanam)

மறதி

forgetfulness

vedaiḥ (vedaiḥ)

வேதங்களால்

and

sarvaiḥ (sarvaiḥ)

எல்லா

by the Vedas

eva (eva)

மட்டுமே

and

vedyaḥ (vedyaḥ)

அறியப்பட வேண்டியவன்

all

vedānta-kṛit (vedānta-kṛit)

வேதாந்தத்தை இயற்றியவன்

veda-vit (veda-vit)

வேதங்களை அறிந்தவன்.

alone

ஆராயுங்கள்அனைத்து அத்தியாயங்கள்ஹனுமான் சாலீசா புனித நூல்கள்புனித பிரார்த்தனைகள்கட்டுரைகள்

அத்தியாயம் 15 இலிருந்து மேலும்

அனைத்து ஸ்லோகங்களையும் காண்க →

15.1ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: வேர்கள் மேலே நோக்கியும், கிளைகள் கீழே நோக்கியும் உள்ளதும், வேதங்கள் இலைகளாகக் கொண்டதுமான அஸ்வத்த மரம் அழியாதது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். அதை எவன் அறிகிறானோ, அவன் வேதங்களை அறிந்தவன்.15.2அந்த மரத்தின் கிளைகள் கீழும் மேலும் பரவி, குணங்களால் வளர்க்கப்பட்டு, விஷயங்களே அதன் தளிர்களாக உள்ளன. மேலும், மனித உலகில் கர்மாக்களால் பிணைக்கப்பட்ட வேர்கள் கீழாக நீண்டு பரவியுள்ளன.15.3இதன் உருவம் இங்கு அவ்வாறு காணப்படுவதில்லை; அதன் முடிவும் இல்லை, ஆரம்பமும் இல்லை, நிலைப்பும் இல்லை. ஆழமாக வேரூன்றிய இந்த அஸ்வத்த மரத்தை, உறுதியான பற்றற்ற வாளால் வெட்டி,15.4அதன்பின், எதை அடைந்தவர்கள் மீண்டும் திரும்புவதில்லையோ, அந்த நிலையைத் தேட வேண்டும். எந்த ஆதி புருஷனிடமிருந்து இந்த பழமையான தோற்றம் வெளிப்பட்டதோ, அந்த ஆதி புருஷனையே நான் சரணடைகிறேன்.15.5அகங்காரமும் மயக்கமும் அற்றவர்கள், பற்றின் தீமையை வென்றவர்கள், ஆத்ம ஞானத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், ஆசைகள் முற்றிலுமாக நீங்கியவர்கள், சுகம் மற்றும் துக்கம் என அறியப்படும் இருமைகளில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டவர்கள், மயக்கமற்றவர்கள் அந்த அழிவற்ற நிலையை அடைகிறார்கள்.15.6சூரியனும், சந்திரனும், நெருப்பும் அதை பிரகாசப்படுத்துவதில்லை. எதை அடைந்தவர்கள் மீண்டும் திரும்புவதில்லையோ, அதுவே என்னுடைய மேலான இருப்பிடம்.15.7ஜீவ உலகில் ஜீவனாக ஆகி, நிலையான என்னுடைய அம்சமே, பிரகிருதியில் நிலைத்திருக்கும் மனதை ஆறாவதாகக் கொண்ட இந்திரியங்களை (புலன்களை) ஈர்க்கிறது.15.8ஈஸ்வரன் (ஜீவன்) ஒரு உடலை அடையும்போதும், அதைவிட்டு நீங்கும்போதும், காற்று நறுமணங்களை அவற்றின் இருப்பிடங்களில் இருந்து எடுத்துச் செல்வது போல, இவைகளை (மனதையும் புலன்களையும்) எடுத்துக்கொண்டு செல்கிறது.15.9இந்த ஜீவன் செவி, கண், ஸ்பரிச உறுப்பு, சுவை உறுப்பு, நாற்ற உறுப்பு மற்றும் மனம் ஆகியவற்றின் அதிஷ்டானமாக இருந்து விஷயங்களை அனுபவிக்கிறது.15.10வெளியேறும்போதோ, தங்கியிருக்கும்போதோ, அனுபவிக்கும்போதோ, குணங்களுடன் கூடியதாக இருக்கும்போதோ (ஆத்மாவை) மயங்கியவர்கள் பார்ப்பதில்லை. ஞானக் கண்களை உடையவர்கள் பார்க்கிறார்கள்.