दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् | सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ||२८||
dṛṣṭvemaṁ svajanaṁ kṛṣṇa yuyutsuṁ samupasthitam sīdanti mama gātrāṇi mukhaṁ ca pariśuṣyati
கிருஷ்ணா, இங்கு போரிடத் துணிந்து கூடியுள்ள எனது சுற்றத்தாரைக் கண்டதும், எனது அங்கங்கள் தளர்ந்து போகின்றன, வாயும் வறண்டு போகிறது.
O Krishna, seeing my own kinsmen arrayed here, eager to fight, my limbs fail me and my mouth is parching.
அர்ஜுனனின் மன உளைச்சல் உடல் ரீதியான அறிகுறிகளாக வெளிப்படுகிறது. அவனது அங்கங்கள் தளர்ந்து, வாய் வறண்டு போவது, தீவிரமான மனக் கலக்கத்தின் பொதுவான அறிகுறிகளாகும். ஆன்மீக நெருக்கடிகள் முதலில் உடலில் வெளிப்படும் என்பதை பகவத் கீதை இங்கு உணர்த்துகிறது.
Arjuna's breakdown begins physically — his body rebels before his mind does. "Sīdanti mama gātrāṇi" (my limbs are failing) and "mukhaṁ ca pariśuṣyati" (my mouth is drying up) are classic symptoms of extreme anxiety. The Gita acknowledges that spiritual crises manifest in the body first.