दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता | यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ||१२||
divi sūrya-sahasrasya bhaved yugapad utthitā yadi bhāḥ sadṛśhī sā syād bhāsas tasya mahātmanaḥ
Если бы в небе одновременно взошло сияние тысячи солнц, оно, возможно, лишь уподобилось бы блеску того Великого Существа.
If the splendor of a thousand suns were to blaze forth all at once in the sky, that might resemble the effulgence of that Supreme Being.
Этот стих вдохновил Роберта Оппенгеймера во время первого ядерного испытания. Санджайя описывает космическую форму Кришны, используя самую сильную визуальную метафору — одновременное восхождение тысячи солнц. Даже это, как говорит Гита, лишь «уподобилось» (садриши) бы божественному сиянию, но не сравнилось бы с ним.
This verse inspired Robert Oppenheimer during the first nuclear test. Sanjaya describes Krishna's cosmic form with the most extreme visual metaphor possible — a thousand suns rising simultaneously. Even this, the Gita says, would only "resemble" (sadṛśhī) the divine radiance, not match it.