यत्तदग्रे विषमिव परिणामेऽमृतोपमम् | तत्सुखं सात्त्विकं प्रोक्तमात्मबुद्धिप्रसादजम्
yattadagre viṣamiva pariṇāme.amṛtopamam . tatsukhaṃ sāttvikaṃ proktamātmabuddhiprasādajam
അത് ആദ്യത്തിൽ വിഷം പോലെയും, ഒടുവിൽ അമൃതിന് തുല്യവുമാണ്. ആത്മബുദ്ധിയുടെ പ്രസാദത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന ആ സുഖം സാത്ത്വികമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
That which is like poison in the beginning, but comparable to nectar in the end, and which, arises from the purity of one's intellect-that joy is spoken of as born of sattva.
സാത്ത്വികമായ സുഖം തുടക്കത്തിൽ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളെ ത്യജിക്കുന്നതിനാലും കഠിനമായ സാധനകളാലും വിഷം പോലെ ദുഷ്കരമായി തോന്നാമെങ്കിലും, ഒടുവിൽ ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിലൂടെ അമൃതിന് തുല്യമായ പരമാനന്ദം നൽകുന്നു. ഇത് ആത്മാവിന്റെയും ബുദ്ധിയുടെയും ശുദ്ധതയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നതാണ്.
Agree vishma iva In the beginning it is attended with much pain as one has to abandon the sensual objects and comforts and practise severe austerities and rigorous Sadhana. He has to undergo a severe ordeal when he practises Yama? Niyama? Tapas and various other vows. He has to cultivate dispassion or indifference to sensual pleasures. This gives him much pain at first. The practice of concentration and meditation also gives pain the beginning. Subjugation of the senses is also very troublesome. Nux vomica is very bitter. One feels much discomfort when he takes a mixture that contains nux vomica. But he derives much pleasure in the end when he gets vigour and good appetite and when his dyspepsia is cured. Even so the aspirant drinks the nectar of immortality in the end? attains the highest knowledge? rejoices in the,Self to his hearts content and enjoys supreme peace and eternal bliss.Proktam It is declared by the wise.Atmabuddhiprasadajam Born as purity of ones own intellect or born of the direct? perfect and clear knowledge of Brahman or the immortal? selfluminous? eternal and supreme Self or the Absolute. The individual self experiences Sattvic happiness when it realises union with the highest Self.The pleasure so born is Sattvic. (Cf.VI.1?2)