कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः | ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ||३२||
kālo 'smi loka-kṣhaya-kṛit pravṛiddho lokān samāhartum iha pravṛittaḥ ṛite 'pi tvāṁ na bhaviṣhyanti sarve ye 'vasthitāḥ pratyanīkeṣhu yodhāḥ
ನಾನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪ್ರಬಲ ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜನರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಭಾಗವಹಿಸದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಎದುರಾಳಿ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
I am Time, the mighty destroyer of the world, here to annihilate all people. Even without your participation, all the warriors standing arrayed in the opposing armies shall cease to exist.
ಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿ, ಅಂತಿಮ ಸಂಹಾರಕನೆಂದು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯುದ್ಧದ ಫಲಿತಾಂಶ ಈಗಾಗಲೇ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನ ಪಾತ್ರ ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
Krishna reveals himself as Kāla — Time itself, the ultimate destroyer. This verse, also quoted by Oppenheimer, carries a devastating message: the outcome is already decided. "Ṛite 'pi tvāṁ" — even without you. Arjuna's choice is not whether these warriors die, but whether he fulfills his role in the cosmic order.