यदा संहरते चायं कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः | इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता
yadā saṃharate cāyaṃ kūrmo.aṅgānīva sarvaśaḥ . indriyāṇīndriyārthebhyastasya prajñā pratiṣṭhitā
తాబేలు తన అవయవములను అన్ని వైపుల నుండి లోపలికి లాగుకొన్నట్లు, ఎప్పుడు ఈ యోగి ఇంద్రియములను ఇంద్రియార్థముల నుండి పూర్తిగా ఉపసంహరించునో, అప్పుడు వాని ప్రజ్ఞ స్థిరముగా నుండును.
And when this one fully withdraws the senses from the objects of the senses, as a tortoise wholly (withdraws) the limbs, then his wisdom remains established.
ఇంద్రియాలను ఉపసంహరించుకోవడం ప్రత్యాహారం. మనస్సు సహజంగా బాహ్య వస్తువుల వైపు పరుగెత్తుతుంది. యోగి పదేపదే మనస్సును ఇంద్రియ విషయాల నుండి ఉపసంహరించి, ఆత్మపై స్థిరపరుస్తాడు. ప్రత్యాహార శక్తి గల యోగి కనురెప్పపాటులో తన ఇంద్రియాలను ఉపసంహరించుకొని, రద్దీ ప్రదేశంలో కూడా సమాధిలోకి ప్రవేశించగలడు.
Withdrawal of the senses is Pratyahara or abstraction. The mind has a natural,tendency to run towards external objects. The Yogi again and again withdraws the mind from the objects of the senses and fixes it on the Self. A Yogi who is endowed with the power of Pratyahara can enter into Samadhi even in a crowded place by withdrawing his senses within the twinkling of an eye. He is not disturbed by tumultuous sounds and noises of any description. Even on the battlefield he can rest in his centre? the Self? by withdrawing his senses. He who practises Pratyahara is dead to the world. He will not be affected by the outside vibrations. At any time by mere willing he can bring his senses under his perfect control. They are his obedient servants or instruments.