← మునుపటితదుపరి →

భగవద్గీత 2.1

Name: భగవద్గీత 2.1
Uploaded: 2024-01-01T00:00:00
Description: సంజయుడు పలికెను: అట్లు కరుణతో నిండినవాడై, కన్నీళ్లతో నిండిన కలత చెందిన కన్నులతో, దుఃఖిస్తున్న అర్జునునితో మధుసూదనుడు ఈ మాటలు పలికెను.

ఆంగ్లం

సంస్కృతం

హిందీ

సంస్కృతం

सञ्जय उवाच | तं तथा कृपयाविष्टमश्रुपूर्णाकुलेक्षणम् | विषीदन्तमिदं वाक्यमुवाच मधुसूदनः

లిప్యంతరీకరణ

sañjaya uvāca . taṃ tathā kṛpayāviṣṭamaśrupūrṇākulekṣaṇam . viṣīdantamidaṃ vākyamuvāca madhusūdanaḥ

తెలుగు

సంజయుడు పలికెను: అట్లు కరుణతో నిండినవాడై, కన్నీళ్లతో నిండిన కలత చెందిన కన్నులతో, దుఃఖిస్తున్న అర్జునునితో మధుసూదనుడు ఈ మాటలు పలికెను.

English

Sanjaya said To him who had been thus filled with pity, whose eyes were filled with tears and showed distress, and who was sorrowing, Madhusudana uttered these words:

వివరణ — తెలుగు

అర్జునుడు కరుణతో నిండి, కన్నీళ్లతో కలత చెందిన కన్నులతో, నిరాశలో మునిగి ఉన్నప్పుడు, శ్రీకృష్ణుడు (మధుసూదనుడు) అతనికి ఈ క్రింది మాటలను పలికాడు. ఇది భగవద్గీత బోధన ప్రారంభానికి నాంది.

వివరణ — English

. Sanjaya said To him (Arjuna) who was thus possessed by compassion, whose eyes were confused and filled with tears and who was sinking in despondency, Madhusudana told this [following] sentence.

సంస్కృతం
తెలుగు
English

తమ్

అతనిని (అర్జునుని)

to him

తథా

అట్లు

thus

కృపయా

కరుణతో

with pity

ఆవిష్టమ్

నిండినవాడిని

overcome

అశ్రుపూర్ణాకులేక్షణమ్

కన్నీళ్లతో నిండిన, కలత చెందిన కన్నులు కలవాడిని

with eyes filled with tears and agitated

విషీదంతమ్

దుఃఖిస్తున్నవాడిని

despondent

ఇదమ్

ఈ

this

వాక్యమ్

మాటను

speech

ఉవాచ

పలికెను

spoke

మధుసూదనః

మధుసూదనుడు (శ్రీకృష్ణుడు).

Madhusudana.No commentary.

అన్వేషించండిఅన్ని అధ్యాయాలు హనుమాన్ చాలీసా పవిత్ర గ్రంథాలు పవిత్ర ప్రార్థనలు వ్యాసాలు

అధ్యాయం 2 నుండి మరిన్ని

అన్ని శ్లోకాలు చూడండి →

2.2శ్రీ భగవానుడు పలికెను: ఓ అర్జునా, ఈ విషమ పరిస్థితిలో నీకు ఈ మోహం ఎక్కడ నుండి వచ్చింది? ఇది అనార్యులకు తగినది, స్వర్గాన్ని ఇవ్వనిది, అపకీర్తిని కలిగించేది.2.3శ్రీ భగవానుడు పలికెను: ఓ పార్థా, పౌరుషహీనతకు లోనుకాకుము. ఇది నీకు తగదు. ఓ శత్రువులను తపింపజేసేవాడా, ఈ నీచమైన హృదయ దౌర్బల్యాన్ని విడిచిపెట్టి లేచి నిలబడు.2.4అర్జునుడు పలికెను: ఓ మధుసూదనా, ఓ అరిసూదనా, పూజింపదగిన భీష్ముడిని, ద్రోణుడిని నేను యుద్ధంలో బాణాలతో ఎలా ఎదుర్కొనగలను?2.5గొప్పవారైన గురువులను చంపకుండా ఈ లోకంలో భిక్షాటన చేసి జీవించడం కూడా శ్రేయస్కరం. గురువులను చంపి, రక్తంతో తడిసిన ఐశ్వర్య భోగాలను ఇక్కడే అనుభవించడం కంటే అది మేలు.2.6ఏది మాకు శ్రేయస్కరమో మాకు తెలియదు – మేము గెలుస్తామా, లేక వారు మమ్మల్ని గెలుస్తారా అని. ఎవరిని చంపి మేము జీవించదలచుకోమో, ఆ ధృతరాష్ట్ర పుత్రులే మా ఎదుట నిలిచి ఉన్నారు.2.7పిరికితనం అనే దోషంతో నా స్వభావం దెబ్బతింది, ధర్మం విషయంలో నా మనస్సు సందిగ్ధంలో ఉంది. ఏది నాకు శ్రేయస్కరమో, అది నిశ్చయంగా నాకు చెప్పు. నేను నీ శిష్యుడను, నిన్ను శరణు వేడాను, నన్ను శాసించు (ఉపదేశించు).2.8భూమిపై శత్రువులు లేని సంపన్నమైన రాజ్యాన్ని, దేవతలపై ఆధిపత్యాన్ని పొందినప్పటికీ కూడా, నా ఇంద్రియాలను శుష్కింపజేస్తున్న ఈ శోకాన్ని తొలగించగలది ఏదీ నాకు కనిపించడం లేదు.2.9సంజయుడు పలికెను: శత్రువులను తపింపజేయువాడైన గుడాకేశుడు (అర్జునుడు) హృషీకేశునితో (శ్రీకృష్ణునితో) ఈ విధంగా పలికి, "నేను యుద్ధం చేయను" అని గోవిందునితో చెప్పి మౌనంగా ఉండిపోయెను.2.10ఓ భారతా (ధృతరాష్ట్ర), రెండు సేనల మధ్య విషాదంలో మునిగి ఉన్న అర్జునునితో హృషీకేశుడు (శ్రీకృష్ణుడు) నవ్వుతూ అన్నట్లుగా ఈ మాటలు పలికెను.2.11శ్రీ భగవానుడు పలికెను: శోకింపదగని వారిని గురించి నీవు శోకిస్తున్నావు, జ్ఞానవంతమైన మాటలు కూడా మాట్లాడుతున్నావు. పండితులు (జ్ఞానులు) మరణించిన వారి గురించి గానీ, జీవించి ఉన్న వారి గురించి గానీ దుఃఖించరు.