Adiyogi Arts
సేవలుపరిశోధనబ్లాగ్వీడియోలుప్రార్థనలు

అన్వేషించండి

  • వ్యాసాలు
  • Topics
  • AI వీడియోలు
  • పరిశోధన
  • మా గురించి
  • ప్రాజెక్టులు
  • గోప్యతా విధానం

పవిత్ర గ్రంథాలు

  • భగవద్గీత
  • హనుమాన్ చాలీసా
  • రామచరితమానస్
  • పవిత్ర ప్రార్థనలు

భగవద్గీత అధ్యాయాలు

  • 1.Arjuna Vishada Yoga
  • 2.Sankhya Yoga
  • 3.Karma Yoga
  • 4.Jnana Karma Sanyasa Yoga
  • 5.Karma Sanyasa Yoga
  • 6.Dhyana Yoga
  • 7.Jnana Vijnana Yoga
  • 8.Akshara Brahma Yoga
  • 9.Raja Vidya Raja Guhya Yoga
  • 10.Vibhuti Yoga
  • 11.Vishwarupa Darshana Yoga
  • 12.Bhakti Yoga
  • 13.Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yoga
  • 14.Gunatraya Vibhaga Yoga
  • 15.Purushottama Yoga
  • 16.Daivasura Sampad Vibhaga Yoga
  • 17.Shraddhatraya Vibhaga Yoga
  • 18.Moksha Sanyasa Yoga
Adiyogi Arts
© 2026 Adiyogi Arts
భగవద్గీత / అధ్యాయం 2 / శ్లోకం 14
← మునుపటితదుపరి →

భగవద్గీత 2.14

సంస్కృతం
ఆంగ్లం
హిందీ
సంస్కృతం

मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः | आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत ||१४||

లిప్యంతరీకరణ

mātrā-sparśhās tu kaunteya śhītoṣhṇa-sukha-duḥkha-dāḥ āgamāpāyino 'nityās tāns titikṣhasva bhārata

తెలుగు

ఓ కౌంతేయా! ఇంద్రియ స్పర్శల వలన చలి, వేడి, సుఖము, దుఃఖము కలుగును. అవి వచ్చునవి, పోవునవి, అనిత్యములు. ఓ భారతా! వాటిని ధైర్యముగా సహించుము.

English

The contact of the senses with their objects gives rise to cold and heat, pleasure and pain. They come and go, they are temporary — endure them bravely, O Arjuna.

వివరణ — తెలుగు

శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ ఒక ప్రాథమిక సూత్రాన్ని పరిచయం చేస్తున్నాడు: అన్ని ఇంద్రియ అనుభవాలు తాత్కాలికమైనవి. 'ఆగమాపాయినః' (వచ్చిపోవునవి) మరియు 'అనిత్యాః' (శాశ్వతం కానివి) అనేవి కీలకమైన అంతర్దృష్టులు. ఇది అనుభూతులను అణచివేయడం కాదు, ఏ భావోద్వేగ స్థితి శాశ్వతం కాదని అర్థం చేసుకోవడం. 'తితిక్షస్వ' అనే ఆదేశం సమచిత్తత్వాన్ని పెంపొందించుకోవాలని సూచిస్తుంది.

వివరణ — English

Krishna introduces a foundational concept: all sensory experiences are temporary. The key insight is "āgamāpāyinaḥ" (they come and go) and "anityāḥ" (not permanent). This is not suppression — it's understanding that no emotional state lasts forever. The instruction "titikṣhasva" means to develop equanimity.

సంస్కృతం
తెలుగు
English
mātrā-sparśhāḥ
ఇంద్రియ స్పర్శలు
contact of senses
tu
నిశ్చయముగా
indeed
kaunteya
ఓ కుంతీ పుత్రా
O son of Kunti
śhīta
చలి
cold
uṣhṇa
వేడి
heat
sukha
సుఖము
pleasure
duḥkha
దుఃఖము
pain
dāḥ
ఇచ్చునవి
giving
āgama
వచ్చునవి
come
apāyinaḥ
పోవునవి
go
anityāḥ
అనిత్యములు (శాశ్వతం కానివి)
temporary
tān
వాటిని
them
titikṣhasva
సహించుము (ఓర్పు వహించుము)
tolerate
bhārata
ఓ భరతవంశీయుడా
O descendant of Bharat
అన్వేషించండిఅన్ని అధ్యాయాలుహనుమాన్ చాలీసాపవిత్ర గ్రంథాలుపవిత్ర ప్రార్థనలువ్యాసాలు

అధ్యాయం 2 నుండి మరిన్ని

అన్ని శ్లోకాలు చూడండి →
2.1సంజయుడు పలికెను: అట్లు కరుణతో నిండినవాడై, కన్నీళ్లతో నిండిన కలత చెందిన కన్నులతో, దుఃఖిస్తున్న అర్జునునితో మధుసూదనుడు ఈ మాటలు పలికెను.2.2శ్రీ భగవానుడు పలికెను: ఓ అర్జునా, ఈ విషమ పరిస్థితిలో నీకు ఈ మోహం ఎక్కడ నుండి వచ్చింది? ఇది అనార్యులకు తగినది, స్వర్గాన్ని ఇవ్వనిది, అపకీర్తిని కలిగించేది.2.3శ్రీ భగవానుడు పలికెను: ఓ పార్థా, పౌరుషహీనతకు లోనుకాకుము. ఇది నీకు తగదు. ఓ శత్రువులను తపింపజేసేవాడా, ఈ నీచమైన హృదయ దౌర్బల్యాన్ని విడిచిపెట్టి లేచి నిలబడు.2.4అర్జునుడు పలికెను: ఓ మధుసూదనా, ఓ అరిసూదనా, పూజింపదగిన భీష్ముడిని, ద్రోణుడిని నేను యుద్ధంలో బాణాలతో ఎలా ఎదుర్కొనగలను?2.5గొప్పవారైన గురువులను చంపకుండా ఈ లోకంలో భిక్షాటన చేసి జీవించడం కూడా శ్రేయస్కరం. గురువులను చంపి, రక్తంతో తడిసిన ఐశ్వర్య భోగాలను ఇక్కడే అనుభవించడం కంటే అది మేలు.2.6ఏది మాకు శ్రేయస్కరమో మాకు తెలియదు – మేము గెలుస్తామా, లేక వారు మమ్మల్ని గెలుస్తారా అని. ఎవరిని చంపి మేము జీవించదలచుకోమో, ఆ ధృతరాష్ట్ర పుత్రులే మా ఎదుట నిలిచి ఉన్నారు.2.7పిరికితనం అనే దోషంతో నా స్వభావం దెబ్బతింది, ధర్మం విషయంలో నా మనస్సు సందిగ్ధంలో ఉంది. ఏది నాకు శ్రేయస్కరమో, అది నిశ్చయంగా నాకు చెప్పు. నేను నీ శిష్యుడను, నిన్ను శరణు వేడాను, నన్ను శాసించు (ఉపదేశించు).2.8భూమిపై శత్రువులు లేని సంపన్నమైన రాజ్యాన్ని, దేవతలపై ఆధిపత్యాన్ని పొందినప్పటికీ కూడా, నా ఇంద్రియాలను శుష్కింపజేస్తున్న ఈ శోకాన్ని తొలగించగలది ఏదీ నాకు కనిపించడం లేదు.2.9సంజయుడు పలికెను: శత్రువులను తపింపజేయువాడైన గుడాకేశుడు (అర్జునుడు) హృషీకేశునితో (శ్రీకృష్ణునితో) ఈ విధంగా పలికి, "నేను యుద్ధం చేయను" అని గోవిందునితో చెప్పి మౌనంగా ఉండిపోయెను.2.10ఓ భారతా (ధృతరాష్ట్ర), రెండు సేనల మధ్య విషాదంలో మునిగి ఉన్న అర్జునునితో హృషీకేశుడు (శ్రీకృష్ణుడు) నవ్వుతూ అన్నట్లుగా ఈ మాటలు పలికెను.