मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् | कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च
maccittā madgataprāṇā bodhayantaḥ parasparam . kathayantaśca māṃ nityaṃ tuṣyanti ca ramanti ca
என்மீது மனம் ஒன்றி, என்மீது உயிர் ஒன்றி, ஒருவருக்கொருவர் உணர்த்தி, எப்போதும் என்னைப் பற்றியே பேசிக்கொண்டு, அவர்கள் திருப்தியடைந்து மகிழ்கிறார்கள்.
With minds fixed on Me, with lives dedicated to Me, enlightening each other, and always speaking of Me, they derive satisfaction and rejoice.
இந்த ஸ்லோகம் இறைவனுடன் ஒன்றிணைந்த பக்தனின் இயல்புகளை விவரிக்கிறது. அத்தகைய பக்தன் எப்போதும் இறைவனையே சிந்திக்கிறான். அவனது வாழ்வே இறைவனுடன் ஒன்றிப்போயுள்ளது. அவன் தனது முழு வாழ்வையும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணித்துள்ளான். இறைவனின் ஞானம், சக்தி, ஆற்றல் போன்றவற்றை பற்றி பேசுவதில் அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறான். அவன் இறைவனுடன் இருக்கும் இன்பத்தை அனுபவித்து, முழு திருப்தியையும் மகிழ்ச்சியையும் அடைகிறான்.
The characteristics of a devotee who has attained the realisation of oneness are described in this verse. The devotee constantly thinks of the Lord. His very life is absorbed in Him. He has consecrated his whole life to the Lord. According to another interpretation? all his senses (which function because of the Prana)? such as the eye are absorbed in Him. He takes immense delight in talking about Him? about His supreme wisdom? power? might and other attributes. He has completely dedicated himself to the Lord.He feels intense satisfaction and is delighted as if he is in the company of his Beloved (God). The Purana says? The sum total of the sensual pleasures of this world and also all the great pleasures of the divine regions (heavens) are not worth a sixteenth part of that bliss which proceeds from the eradication of desires and cravings. (Cf.XII.8)