तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः | नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता
teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ . nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā
அவர்கள்பால் கொண்ட கருணையினால், நான் அவர்களின் இதயத்தில் வீற்றிருந்து, அஞ்ஞானத்தால் உண்டான இருளை, ஒளிமயமான ஞான தீபத்தால் அழிக்கிறேன்.
Out of compassion for them alone, I, residing in their hearts, destroy the darkness born of ignorance with the luminous lamp of Knowledge.
இறைவனை இடைவிடாது சிந்திக்கும் பக்தர்களின் இதயத்தில் இறைவன் குடிகொண்டுள்ளார். விவேகமின்மையால் ஏற்படும் அஞ்ஞான இருளை, தூய பக்தி எனும் எண்ணெயால் எரியும், ஆழ்ந்த தியானம் எனும் காற்றால் தூண்டப்படும், சரியான உள்ளுணர்வு எனும் திரியைக் கொண்ட, ஒளிமயமான ஞான தீபத்தால் இறைவன் நீக்குகிறார். இந்த ஞான ஒளி அஞ்ஞானத்தை நீக்கி, ஆத்ம ஞானத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
Luminous lamp of knowledge The Lord dwells in the heart of the devotees who constantly think of Him and destroys the veil or the darkness born of ignorance due to the absence of discrimination? by the luminous lamp of knowledge fed by the oil of pure devotion? fanned by the wind of profound meditation on Him? provided with the wick of right intuition? generated by the constant cultivation of celibacy? piety and other divine virtues held in the chambers of the heart free from worldliness? placed in the innermost recesses of the mind free from the wind of senseattractions (withdrawn from the objects of the senses) and untainted by likes and dislikes? and shining with the light of knowledge of the Self caused by the constant practice of meditation.The lamp is not in need of an instrument or means or any sort of practice for the removal of darkness. The generation of the light itself is ite sufficient to remove the darkness. As soon as the darkness is removed by the light? the pot? the chair and the other articles are seen. Even so the dawn of knowledge of the Self itself is ite sufficient to remove ignorance. No other Karma or,practice is necessary. After the ignorance is removed by the knowledge of the Self? Brahman alone shines in Its pristine glory.