क्षेत्रक्षेत्रज्ञयोरेवमन्तरं ज्ञानचक्षुषा | भूतप्रकृतिमोक्षं च ये विदुर्यान्ति ते परम्
kṣetrakṣetrajñayorevamantaraṃ jñānacakṣuṣā . bhūtaprakṛtimokṣaṃ ca ye viduryānti te param
ಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞರ ನಡುವಿನ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಮತ್ತು ಭೂತಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ (ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ) ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾನದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
Those who know thus through the eye of wisdom the distinction between the field and the Knower of the field, and the annihilation of the Matrix of beings,-they reach the Supreme.
ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುರು ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಉಪದೇಶಗಳಿಂದ ತೆರೆದ ಅಂತರ್ದೃಷ್ಟಿಯ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ, ಕ್ಷೇತ್ರವು ಜಡ, ಕರ್ತೃ, ಬದಲಾಗುವ ಮತ್ತು ಸೀಮಿತವಾದುದು ಎಂದು; ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು (ಆತ್ಮನು) ಶುದ್ಧ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಅಕರ್ತೃ, ಬದಲಾಗದ ಮತ್ತು ಅನಂತವಾದುದು ಎಂದು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿ, ಅಜ್ಞಾನ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಜೀವಿಗಳ ಭೌತಿಕ ಕಾರಣದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಯಾರು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ, ಅವರು ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಇನ್ನು ದೇಹಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕೈವಲ್ಯ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
They who know through the eye of intuition opened by meditation and the instructions of the spiritual preceptor and the scriptures? that the field is insentient? the doer? changing and finite? and that the knower of the field (the Self) is pure consciousness? the nondoer? unchanging and infinite? and who also perceive the nonexistence of Nature? ignorance? the Unmanifested? the material cause of being -- they attain the Supreme. Through the attainment of Selfrealisation or knowledge of the Self? they are entirely liberated from the clutches or the influence of Maya (delusion) and ignorance. They do not assume any more bodies. They are not born again. They attain Kaivalya Moksha.In accordance with the doctrine of the Sankhyas? bondage and freedom do not pertain to the Self because It is always unattached and it is the nondoer and nonenjoyer and also without limbs or parts. But on account of Its union with Nature? It assumes agency through superimposition. When ignorance is annihilated through the knowledge of the Self? Nature which is conjoined with the Self is liberated. Then She gives up Her play or dance in front of the Spirit. She has discharged all Her duties well for the sake of the enjoyment and the release (Bhoga and Apavarga) of the Purusha (Spirit). Therefore the Sankhyas declare that bondage and freedom are states of Nature only. Some interpret that the Self is emancipated from the shackles of Nature and Her modifications.(This chapter is known by the name PrakritiPurushaVibhagaYoga also.)Thus in the Upanishads of the glorious Bhagavad Gita? the science of the Eternal? the scripture of Yoga? the dialogue between Sri Krishna and Arjuna? ends the thirteenth discourse entitledThe Yoga of the Distinction BetweenThe Field and the Knower of the Field. ,